نعیمه دورقی – خبرنگار پایگاه خبری دیدگاه برتر مدیریت
سروی بلند در انبوه سبز زیستن
صغری شریفی بانوی جوان و تحصیل کرده ایرانی ست. مهربان،صمیمی و دوست داشتنی. از همنشینی و مصاحبت با او سیر نمی شوی. گفتارش صادقانه و وجودش دور از ریاست. پرواز کبوتران را می توانی در لابه لای نگاهش به تماشا بنشینی. او مثل پیچک ،عاشق است… می روید و بالا می رود. او وسیع است،همچون پرستو وسیع بودن را دوست دارد. پاک و بی آلایش است، می تواند دستانش را تا آنجا بالا ببرد که شاید کبوتری خسته و از سفر برگشته برآن بیاساید و افسانه پرشکوه زندگی را که برای آنان که بال پرواز ندارند زمزمه کند.
او ترانه سرای زندگی ست،دوست صمیمی اقاقیا و سرانگشتان مهربانی اش ،آشیان مرغکان دلداده عشق.
در چشمانش راز بالیدن و آفرینش را می توانی دریابی،چند روزی را مهمان سفره مهربانی خانواده اش بودم. در انبوه سبز زیستن ،سروی بلند قامت هستند که از چشمه لطفشان می توانند در راه ماندگان بنوشند و ما را به آسمان دوستی دعوت کنند.
من امروز می خواهم با او تا وسعت سرسبز دوستی بروم و در پناه شقایق ها بوی بهار را استشمام کنم.ترانه های عاشقانه اش را دور از فتنه و تزویر بخوانم و به بلور اشک های مهتاب چشم بدوزم و در صبح عطوفت و جاودانگی دست در دستانش بگذارم. می خواهم معنای زندگی را در لبخندش تعریفی از بهار کنم و از عبور سریع قدم هایش درس چگونه زیستن را بیاموزم.
به احترام هنرش در عبور از دریای مواج بودن و ماندن ،به ماهی های سرخ و سیاه سلام می کنم و لاله های هزار باره را در کویر می نشانم تا میلاد آشنایی دست های ما باشد برای آینده.
برای شریفی نازنین که با شعرهایش زیبایی می سراید وبا تاروپود تابلو فرش هایش زندگی را در خاک این سرزمین می کارد ردپایی همیشگی از افتخار و بالندگی آرزو می کنم.
صغری شریفی متولد سال ۱۳۶۹در شهرستان آقاجری ست. اصالتا میر و بزرگ شده روستای اجدادی خود گدار چیتی از توابع شهرستان امیدیه می باشد. از سال ۸۷ به طور رسمی وارد جمعیت هلال احمر شد.
ایشان امدادگر هلال احمر کشور با ۱۳ سال سابقه ی فعالیت است. او دبیر کانون مربی پیشاهنگی،مربی کمک های اولیه و مسئول خانه های داوطلب بوده است. از سال ۸۷ در بیش از ۵مرحله موفق به کسب مقام اول در رشته ی کمک های اولیه در شهرستان ،۲بار در استان و یک بار مقام اول کشوری شده است.
اکنون دانشجوی کارشناسی ارشد ، تولید کننده ی فرش و تابلو فرش های ابریشم می باشد. شریفی به هنر معرق کاری نیز عشق ورزیده و در این حوزه به نقش آفرینی مشغول است.
گفتگوی ما را با این جوان هنرمند و فعال می خوانید :
از چه زمانی به فرش بافی علاقه مند شدید ؟
از کودکی به هنر علاقه ی زیادی داشتم . در دبستان فعالیت گروهی را با بچه ها انجام می دادم .
در مقطع راهنمایی با توجه به پیش زمینه ای که در ارتباط با هنر داشتم به پیشنهاد بسیج دانش آموزی و شورای روستا در کلاس های تابستانه که در مساجد برگزار می شد شرکت کردم.
اما فعالیت مستمر و رسمی را از پایان مقطع دبیرستان آغاز کردم،بعد از اخذ دیپلم در کلاسی که از طریق آموزش فنی و حرفه ای برگزار می شد شرکت کرده و موفق به کسب بالاترین نمره شدم.کلید دنبال کردن فرش و تابلو فرش ها از همان دوره زده شد.
از چه سالی آموزش فرشبافی را آغاز کردید و سبک کارتان چیست؟
پایان سال ۹۰به صورت حرفه ای تدریس را در چندین شهرستان ازجمله؛ شهرستان آقاجری، امیدیه ،و کلانشهر اهواز آغاز کردم.
سعی کردم تمام سبک های مربوط به فرش های ایرانی مانند فرش های اصیل اسلیمی، بته جقه ،گلیم کلاسیک و مدرن را به اشخاصی که جویای این هنر ارزشمند هستند آموزش دهم.
کلاسها به صورت ۵دوره ی ۳ماهه برگزار می شد،در این مدت بیش از ۲۰۰ کارآموز آموزش داده ام که ۵۰نفر از آنها امروزه به صورت حرفه ای مشغول تولید می باشند.
لطفا چند نمونه از کارهای مورد علاقه خود را نام ببرید؟
تمام تابلو فرش ها برای من ارزشمند هستند اما کارهای مورد علاقه ی من طرح استاد فرشچیان _ لیلی و مجنون ،شام آخر، سه دختر در روستا، انواع طرحهای روستا و فرار اسب ها می باشد .
*از فروش تابلو هایتان بگویید ؟
سه سال پیش در نمایشگاه اهواز و ماهشهر ۲ اثر از تابلو فرش ها به نام های کوچ عشایر ، گل و گلدان خریداری شده و به عنوان هدیه به کشور یونان و آلمان فرستاده شد.
وضعیت تولید تابلو فرش را چگونه می بینید ؟
متاسفانه در حال حاضر توسعه صادرات فرش ایران با مشکل جدی روبه رو گردیده است و بسیاری از تولید کنندگان ورشکست شده اند . امید است با همکاری شرکتهای دانش بنیان بتوان دوباره هنر فرش ایران را به جایگاه والای خود رساند.
صحبتهای پایانی خود را بفرمایید ؟
از تمامی عزیزانی که در این مدت بنده را تشویق به راه اندازی مجدد نموده اند تشکر و قدردانی می کنم . از خانواده ی عزیزم ،همکارانم در حوزه هنری ، مدیران موسسه فرهنگ سازان زندگی که حامی واقعی و مشوق اصلی من هستند سپاسگزارم و امیدوارم با توسعه کسب و کار جدید بتوانم پاسخگوی علاقه ی اهالی روستای گدارچیتی باشم . بدون شک فرش ایرانی می تواند زمینه ساز رشد و توسعه فرهنگ و هنر ایران زمین قلمداد گردد.
