به گزارش پایگاه خبری فرهنگ آفرینان به نقل از مدیسن نت، پژوهشگران اعلام کردند که تحریک نخاع می‌تواند به کاهش درد و بهبود حس در بیماران مبتلا به نوروپاتی دیابتی کمک کند. این نوع نوروپاتی زمانی رخ می‌دهد که قند خون بالا به سیستم عصبی آسیب می‌زند و منجر به درد مزمن، بی‌حسی و از دست دادن حس، به ویژه در پاها و ساق پا می‌شود. پژوهشگران تأکید کردند که با پیشرفت آسیب عصبی، بیماران ممکن است با مشکلاتی در حفظ تعادل، زخم پا و افزایش خطر قطع عضو مواجه شوند.
دکتر «رابرت هرلی»، محقق ارشد این تحقیق و استاد طب درد و بیهوشی در دانشکده پزشکی دانشگاه ویک فارست در کارولینای شمالی، در بیانیه‌ای گفت: «افراد مبتلا به نوروپاتی دیابتی دردناک، اغلب با وجود مصرف دارو و سایر روش‌های درمانی، همچنان با این مشکل دست‌وپنجه نرم می‌کنند.» در این مطالعه، پژوهشگران بررسی کردند که آیا کاشت دستگاهی در نخاع می‌تواند برخی از این علائم را تسکین دهد یا خیر. در این روش، سیم‌های الکتریکی نازکی با جراحی در نزدیکی نخاع قرار می‌گیرند و یک مولد پالس کوچک نیز زیر پوست قرار می‌گیرد. این دستگاه پالس‌های الکتریکی تولید می‌کند که نحوه انتقال سیگنال‌های درد به مغز را تغییر می‌دهند.
تیم تحقیق ۹۱ فرد بزرگسال مبتلا به دیابت و نوروپاتی دیابتی دردناک و مقاوم به درمان را از ۱۳ بیمارستان در سراسر ایالات متحده انتخاب کردند و نیمی از آن‌ها را برای دریافت ایمپلنت نخاعی در نظر گرفتند. وضعیت بیماران به مدت شش ماه تحت پایش قرار گرفت تا میزان درد، عملکرد حسی، کیفیت خواب، کیفیت زندگی و سایر پیامدهای سلامتی آن‌ها ارزیابی شود. نتایج این مطالعه نشان داد که نزدیک به ۸۰ درصد از افرادی که تحت تحریک نخاع قرار گرفتند، شاهد کاهش حداقل ۵۰ درصدی درد در اندام‌های تحتانی خود بودند؛ در حالی که تنها ۴ درصد از بیمارانی که درمان‌های معمول نوروپاتی دیابتی را دریافت کرده بودند، چنین کاهشی را تجربه کردند.
به گفته پژوهشگران، در میان کسانی که ایمپلنت دائمی دریافت کردند، ۹۳ درصد پس از شش ماه به کاهش حداقل ۵۰ درصدی درد دست یافتند. همچنین بیش از نیمی (۵۵ درصد) از بیمارانی که ایمپلنت دریافت کرده بودند، در مقایسه با ۲۵ درصد از افرادی که درمان معمول را داشتند، بهبود قابل‌توجهی را در توانایی تشخیص لمس، دما، لرزش و موقعیت بدن تجربه کردند. پژوهشگران افزودند بیمارانی که تحریک نخاع را دریافت کردند، بهبودهایی را نیز در کیفیت زندگی و خواب خود گزارش دادند.
هرلی گفت: «بسیاری از شرکت‌کنندگان تسکین قابل‌توجه درد و بهبود عملکرد حسی را تجربه کردند؛ تغییراتی که ممکن است به آن‌ها کمک کند تا فعالیت‌های روزمره خود را با ایمنی و راحتی بیشتری انجام دهند.» بیوپسی‌های پوست به طور متوسط ۵۶٪ افزایش در تراکم فیبر عصبی در ساق پای پایینی بیمارانی که تحریک نخاع دریافت می‌کردند، نشان داد. هیچ تغییر قابل توجهی در بین بیمارانی که طبق روال عادی درمان می‌شدند، مشاهده نشد.
هرلی گفت: «بر اساس تحقیقات قبلی، انتظار می‌رفت که درد تسکین یابد، اما بهبودهای عینی در معیارهای حسی و تراکم فیبر عصبی دلگرم‌کننده بود. این یافته‌ها نشان می‌دهد که ممکن است اثراتی فراتر از کنترل علائم وجود داشته باشد، اگرچه برای تعیین اینکه آیا این تغییرات ادامه دارند و چه معنایی برای بیماران دارند، به پیگیری طولانی‌تری نیاز داریم.» پژوهشگران اعلام کردند که بیماران تا یک سال تحت نظر خواهند بود تا مشخص شود که آیا این بهبودها ادامه دارند یا خیر. مطالعات آینده بر تجزیه و تحلیل چگونگی عملکرد تحریک نخاع برای مقابله با نوروپاتی دیابتی متمرکز خواهد بود.
