آزاده امیری – پایگاه خبری دیدگاه برتر مدیریت
دلخوشی آدم ها یکی دو تا نیست و هرکس را چیزی به سوی خویش می کشاند و دلبستگی اش می بخشد .
آنچه هم شادت می کند ، هم حس غرور و افتخارت می بخشد سرمایه های ملی کشوریست که ریشه ات در آب و خاکش مستحکم گشته و تو را در وجود خویش تنیده است.
در این هنگامه ی تراوش عرق ملی ،یک تن عاشقانه می کوشد به جد تا حفظ کند میراث کشورش را…
موزه را میعادگاه فرهنگ دوستان و آثاری می کند که دیدنشان اشک شوقت می بخشد و داشتنش حس سربلندی.
داریوش پبدنی ؛ یکی از این میراث داران ایران پاکمان است که با گردآوری نسخ خطی بیدارمان می کند به هویت دیرینه ی فرهنگ و ادب و هنرمان.
لابه لای صفحه به صفحه ی کتاب های خطی موزه ی داریوش؛صدای تاریخ و تمدن و اصالت به گوش می رسد و یادمان می آورد که از کجا برخاسته ایم ،برکت کدامین خاک اینگونه بالنده وخوش رشدمان کرده است.
داریوش ؛مدیر و موسس اولین موزه کتب و نسخ خطی کشور است…
اولین کسی که صدای تن زخمی کتاب ها را شنید و به حال رنجورشان گریست و کوشید تا در کارگاه خصوصیش مرمتشان کند .چه شایسته و به جا او را حامی برتر کتب نسخ خطی معرفی نمودند.
عناوین و مقاماتی که به داریوش تعلق گرفت ذره ایست از آن همه دلسوزی پدرانه ی او برای مکتوب نگاشته های پیشین.
سه سال متوالی رتبه برتری موزه های کشور را ازآن خود کرد و دکترای افتخاریش از اروپا پاسداشتی بود جهت قدردانی از کار والایشان.
از دیگر منصب های او عضو کمیته ی فرهنگی بین المللی آیکوم، عضویت سازمان مدیریت جهانی و دریافت نشان ۲۰۱۸-iso می باشد.
