به گزارش پایگاه خبری فرهنگ آفرینان به نقل از مهر، کاروان ورزشی ایران در بیستمین دوره بازی‌های آسیایی با کسب ۱۹ مدال طلا، ۱۸ نقره و ۱۵ برنز، در جایگاه ششم قرار گرفت و تنها یک پله بالاتر از دوره قبلی به کار خود پایان داد. به نظر می‌رسد این دوره برای ورزش ایران، صحنه‌ای برای شکستن رکوردها و عبور از موانع جدید بود؛ از کسب طلای تاریخی بانوان در رشته‌هایی نظیر تکواندو و روئینگ و نخستین مدال‌های زنان در وزنه‌برداری و دوومیدانی، تا رکوردشکنی در رشته‌های مختلف و ثبت نخستین افتخارات ایران در رشته‌هایی مانند پدل و ورزش‌های الکترونیک؛ کارنامه‌ای که این دوره را به یکی از تاریخی‌ترین حضورهای ایران در بازی‌های آسیایی تبدیل کرد.
عملکرد تاریخی زنان ورزشکار ایران یکی از مهم‌ترین اتفاقات این دوره بود. آنها با کسب ۳ مدال طلا، بهترین عملکرد تاریخ خود را در یک دوره بازی‌های آسیایی ثبت کردند؛ این ۳ طلا معادل ۷۵ درصد مجموع چهار طلای بانوان ایران در تمام ادوار پیشین بود. فاطمه مجلل در روئینگ، نخستین طلای تاریخ روئینگ زنان ایران در بازی‌های آسیایی را به دست آورد و ساغر مرادی نیز با قهرمانی در تکواندو، نخستین طلای تاریخ تکواندو زنان ایران در بازی‌های آسیایی را به نام خود ثبت کرد. همچنین، دختران ایران در رشته‌های مختلف برای نخستین بار به مدال رسیدند؛ از جمله ریحانه کریمی که با کسب برنز، نخستین مدال تاریخ وزنه‌برداری زنان ایران در بازی‌های آسیایی را به دست آورد.
تاریخ‌سازی زنان ایران به مدال‌های طلا و برنز محدود نشد. زهرا زارعی با کسب نقره در ۴۰۰ متر، نخستین مدال زنان ایران در مواد دوومیدانی بازی‌های آسیایی را به دست آورد و تیم کاتای زنان ایران نیز با ترکیب فاطمه صادقی، زینب حسینی و سپیده امینی، نخستین مدال تیمی زنان ایران در کاتا را ثبت کرد.
برای بوکس زنان ایران نیز این دوره نقطه‌ای تاریخی بود. سارینا نقش برای نخستین بار به عنوان یک دختر بوکسور ایرانی در بازی‌های آسیایی روی رینگ رفت و در نخستین مبارزه خود به پیروزی رسید. در بخش مردان نیز امیر اسماعیلی با کسب مدال برنز، نخستین مدال تاریخ بوکس ایران در ادوار بازی‌های آسیایی را به نام خود ثبت کرد؛ این اتفاق یکی از مهم‌ترین نخستین‌های کاروان ایران در ناگویا بود.
این دوره همچنین نخستین حضور ایران در رقابت‌های ترامپولین بازی‌های آسیایی را رقم زد. در بخش مردان، دو نماینده ایران به فینال راه یافتند و در بخش زنان نیز فاطمه توسلی و یلدا حسن‌شوکتی برای نخستین بار در این رشته در بازی‌های آسیایی به میدان رفتند. توسلی با صعود به فینال، نخستین بانوی ایرانی شد که در ترامپولین بازی‌های آسیایی به جمع فینالیست‌ها راه یافت.
در تنیس زنان، ماندگار فرزامی و مشکات‌الزهرا صفی با پیروزی در دور نخست رقابت‌های انفرادی، نخستین بردهای تنیس زنان ایران در بخش انفرادی بازی‌های آسیایی پس از انقلاب را رقم زدند؛ این اتفاق حتی بدون کسب مدال نیز در تاریخ این رشته ثبت شد.
یکی دیگر از اتفاقات قابل توجه، بازگشت شنای ایران به فینال انفرادی بازی‌های آسیایی پس از ۱۶ سال بود. هومر عباسی با صعود به فینال ۵۰ متر کرال پشت و ثبت رکورد ملی ۲۵.۳۷ ثانیه، این طلسم را شکست. او در فینال نیز با زمان ۲۵.۲۳ ثانیه به مقام هفتم رسید.
محمدرضا طیبی نیز یکی از ماندگارترین لحظات ناگویا را رقم زد. او با پرتاب ۲۰ متر و ۸۱ سانتی‌متر به مدال طلای پرتاب وزنه رسید و همزمان رکورد بازی‌های آسیایی را شکست. این طلا پس از ۵۲ سال، پرتاب وزنه ایران را دوباره به قله بازی‌های آسیایی رساند.
در وزنه‌برداری نیز شاهد رکوردشکنی‌های مهمی بودیم؛ علی داودی رکورد آسیا و بازی‌های آسیایی را جا به جا کرد و علی عالی‌پور نیز موفق به ثبت رکورد جهانی شد. بدین ترتیب، وزنه‌برداری ایران در کنار مدال‌آوری، در بخش رکوردها نیز یکی از رشته‌های شاخص کاروان بود.
گسترش دامنه مدال‌آوری ایران در این دوره نیز قابل توجه بود؛ کاروان ایران در این دوره در ۲۱ رشته ورزشی صاحب مدال شد که رکوردی تاریخی به حساب می‌آید و از رکورد قبلی ایران یعنی ۲۰ رشته عبور کرد. این نشان می‌دهد منابع مدال‌آوری ایران بیش از گذشته از چند رشته سنتی فراتر رفته است و می‌تواند امید به آینده را پررنگ‌تر کند. در کنار رشته‌های همیشگی مانند کشتی، تکواندو و وزنه‌برداری، مدال‌آوری ایران در رشته‌هایی همچون ژیمناستیک، سنگنوردی، کبدی، بسکتبال، بسکتبال سه‌نفره، ورزش‌های الکترونیک و پدل، تصویر متنوع‌تری از ظرفیت ورزش ایران در بازی‌های آسیایی ارائه کرد.
در نهایت، کارنامه ایران در ناگویا را نمی‌توان فقط با عدد ۵۲ مدال یا رتبه ششم جدول مدالی سنجید. اهمیت این دوره در مجموعه‌ای از اتفاقات نهفته است که برخی از آنها برای نخستین بار در تاریخ ورزش ایران رقم خوردند؛ از اولین طلای زنان در رشته‌هایی مانند تکواندو و روئینگ تا نخستین مدال‌های بوکس و وزنه‌برداری زنان، از نخستین حضور زنان در بوکس و ترامپولین تا بازگشت شنا به فینال پس از ۱۶ سال، از شکستن رکورد بازی‌های آسیایی در پرتاب وزنه تا ثبت رکوردهای آسیایی و جهانی در وزنه‌برداری. ناگویا در کنار ارتقای یک پله‌ای جایگاه ایران در جدول مدالی، افزایش تعداد طلاها از ۱۳ طلای هانگژو به ۱۹ طلا، و ثبت رکورد مدال‌آوری در ۲۱ رشته، بیش از هر چیز تصویری از گسترش دامنه موفقیت‌های ورزش ایران و ظهور نسل تازه‌ای از ورزشکاران تاریخ‌ساز بود. و شاید مهم‌ترین قاب این دوره، سهم پررنگ دختران ایران در این تاریخ‌سازی باشد؛ دخترانی که در ناگویا نه تنها مدال گرفتند، بلکه در چندین رشته، برای نخستین بار نام ایران را در صفحه‌ای تازه از تاریخ بازی‌های آسیایی ثبت کردند.
