سیده نرگس طاهری – پایگاه خبری دیدگاه برتر مدیریت
پروانه‌وار در آتش بلوط‌ها سوخت.
جوان ۲۹ ساله‌ای که تنش را سپر بلای جنگل کرد؛ همچون ده‌ها تن از طبیعت دوستان و فعالان گمنام و زحمت‌کش محیط‌زیست که جوانی و جسم و جان را به جای امکانات و تجهیزاتی که یا نیست، یا دیر می‌رسد فدا می‌کنند.
البرز زارعی، به علت شدت سوختگی در جریان آتش‌سوزی خائیز جان سپرد. آنان که آتش برفروختید بر سر بکوبید و های های بگریید که علاوه بر جنگل، دل و عمرِ جوانی را در شعله‌های حماقت، خاکستر کردید.
پهلوان خوش‌غیرت کوه‌های زاگرس، عاشق همیشه نگران بلوط‌ها، دست‌مریزاد که رفتنت مصداق شجاعت است و نام‌آوری، درود بر شرافتت که در میانۀ روزگار بی‌تفاوتی‌ها، مردانه زندگی کردی. تو به بلندای نامت، به استواری البرز و به وسعت زاگرس، به عاشقانگی خاک و درخت و به روشنی آب بودی.
سوختنت آتشی است بر جگر همان کوه‌ها و درخت‌ها، آنها بهتر از ما می‌دانند قصۀ البرز را و بیشتر حسرت می‌کشند از داغ البرز‌ها…
کاش علاوه بر نامت، راهت نیز جاودانه باشد.
