مرتضی نوذر پور
بی مسئولیتی شما هزاران معلول را خانه نشین و منزوی کرده است.
دیدگاه برتر مدیریت – درد و دل یک معلول خوزستانی
برگزاری این همه نشست و جلسات برای رفع مشکلات معلولان و توان خواهان تاکنون چه خروجی مثبتی به همراه داشته است؟
اصلا چرا روز دوازدهم آذرماه هر ساله یادی از ما می کنید؟!
این همه همایش و مراسم برای معلولین تا به حال چه دردی از ما دوا کرده است؟
رنج بی خانمانی، رنج بیکاری، رنج بی پولی و رنج زندگی کردن و نفس کشیدن خود را تا کجای دنیا باید با خود ببریم؟!
دوازدهم آذرماه روز تجلیل از معلولان نیست. روز تجلیل از مسئولانی است که وعده های پوچ و توخالی می دهند. درد ما معلولان با برگزاری روز جهانی معلولین یا روز بهزیستی درمان نمی شود. درد ما با پشتیبانی و مدیریت دلسوزانه مسئولان قابل درمان است.
- شما مسئولان هر روز هزاران امید و آرزو را زیر آوار وعده هایتان له می کنید.
- بی مسئولیتی بسیاری از شما هزاران معلول را خانه نشین و منزوی کرده است.
- وعده های توخالی شما باری از خستگی و درد را روی شانه های همنوعان من باقی گذاشته است.
ما بغض داریم…. بغض فروخورده در گلو از ناملایمات و نامهربانی ها….
آهای مسئولان:
انتظارات ما رویایی و دور از ذهن نیست….انتظار ما توجه و احترام شما به حق و حقوق ما توانمندان معلول است…. احترام به خواسته هایمان است…..
لطفا، چشم هایتان را بشویید و ما را جور دیگری ببینید….
چشم ها را باید شست، جور دیگر باید دید….
