در بخشی از کتاب هنر رها کردن می‌خوانیم
ارتباطی قوی بین داشتن ذهنیت رشد و توانایی رها کردن وجود دارد. زمانی‌که افراد ذهنیت رشد را در خود پرورش می‌دهند به توانایی‌های خود باور دارند و می‌دانند که این توانایی‌ها می‌تواند با تلاش و مداومت بهتر شود. این دیدگاه به افراد قدرت می‌دهد که اشتباهات و خطاها را به عنوان فرصت رشد و یادگیری ببینند. با پذیرفتن ذهینت رشد افراد می‌توانند راحت‌تر باورهای محدود کننده را درک کنند و با رها کردن آن‌ها تمرکز بهتری برای یادگیری و پیشرفت در خود ایجاد کنند. در این حالت آن‌ها کمتر روی اشتباهات خود تمرکز کرده و سعی می‌کنند بیشتر تلاش کنند و همین امر سبب پیشرفت بیشتر در بخش‌های مختلف زندگی خواهد شد. رها کردن زمانی‌که افراد به توانایی‌های خود ایمان داشته باشند راحت‌تر خواهد شد و می‌توانند در طول زمان پیشرفت بیشتری داشته باشند.
پذیرفتن تغییر: پذیرفتن تغییر برای ایجاد ذهنیت رشد ضروری است زیرا به افراد اجازه می‌دهد که چالش‌ها و موانع را به‌عنوان فرصتی برای رشد و تعالی ببینند. در نتیجه داشتن ذهنیت رشد برای رها کردن چیزهایی که ارزش زیادی ندارند بخشی حیاتی است. با ایجاد ذهنیت رشد افراد درک می‌کنند که شکست خوردن یا در معرض شکست قرار داشتن پایان کار نیست بلکه در حقیقت شروعی برای تلاش دوباره است. این دیدگاه به آن‌ها امکان می‌دهد که بتوانند با کنجکاوی به دنبال فرصت‌هایی برای اصلاح اشتباهات و یادگیری بیشتر باشند. این دیدگاه به آن‌ها اجازه می‌دهد که باورهای قدیمی را رها کنند و با چالش‌های جدید روبه‌رو شده و فرصت‌های رشد برای خود ایجاد کنند. رها کردن باورهای قدیمی و یا اشتباهات نیازمند این است که چیزهایی که شما را عقب نگه داشته است رها کنید و به سراغ فرصت‌های پیش رو بروید.
