به گزارش پایگاه خبری فرهنگ آفرینان به نقل از خبرگزاری مهر، روزنامه فرهیختگان اعلام کرد: بیستمین دوره بازی‌های آسیایی که از ۲۸ شهریور به‌طور رسمی آغاز شده بود، روز گذشته با کسب ۴ مدال طلای دیگر برای کاروان کشورمان تقریباً به پایان رسید و تنها امروز (یکشنبه) و در روز پایانی این بازی‌ها، فینال مسابقات سوارکاری برگزار می‌شود. فائزه غروی، تنها نماینده سوارکار ایران در ناگویا، با توجه به اینکه در دور نخست در رتبه بیست‌وچهارم قرار گرفته بود، شانس چندانی برای کسب مدال نخواهد داشت. به این ترتیب، کاروان کشورمان موفق به کسب ۵۲ مدال شامل ۱۹ طلا، ۱۸ نقره و ۱۵ برنز شد و در رتبه ششم جدول مدالی مسابقات قرار گرفت و نسبت به دوره قبل یک پله صعود کرد.
بازگشت به روزهای خوب ورزش ایران در این دوره از مسابقات ۳۰۴ ورزشکار را عازم رقابت‌های آیچی – ناگویا کرد و کسب ۵۲ مدال نشان می‌دهد که از هر ۶ ورزشکار اعزامی یک نفر صاحب مدال شده که آمار قابل‌قبولی به شمار می‌رود. از سوی دیگر، نباید فراموش کرد که در برخی رشته‌ها، برخلاف ادعای کمیته ملی المپیک، اعزام کیفی صورت نگرفته و رتبه‌های ضعیف و دو رقمی نمایندگان کشورمان در این رشته‌ها نشان می‌دهد که فدراسیون‌های مربوطه باید پاسخ‌گوی نتایج باشند.
مقایسه عملکرد کاروان ایران در دوره‌های اخیر نشان می‌دهد که اگرچه در این دوره ۱۹ طلا به‌دست آورده‌ایم و نسبت به دوره قبلی در هانگژو ۲۰۲۲ موفق به کسب ۶ مدال زرین بیشتر شده‌ایم، اما در سه دوره پیش از آن تعداد مدال‌های ما حداقل ۲۰ طلا بوده و هنوز تا رسیدن به بهترین عملکردهای ورزش ایران بعد از انقلاب اسلامی فاصله داریم. از نظر مرغوبیت مدال، کاروان کشورمان در ۲۰۱۴ اینچئون بهترین عملکرد را بعد از انقلاب داشته و با کسب ۲۱ طلا، آماری بسیار خوب به ثبت رساند. پس از آن، در دو تورنمنت ۲۰۱۰ گوانگژو و ۲۰۱۸ جاکارتا با ۲۰ طلا عملکرد خوبی در این مسابقات داشتیم و در این دوره هم تا حدی به این رکوردها نزدیک شدیم که با توجه به فضای کشور در ماه‌های اخیر و دو جنگ تحمیلی در ۱۵ ماه اخیر، عملکردی قابل‌دفاع به‌شمار می‌رود.
مقایسه عملکرد ایران در قرن بیست‌ویکم نشان می‌دهد که کاروان ایران در ۲۰۰۲ بانکوک ۸ طلا و در ۲۰۰۶ دوحه ۱۱ طلا کسب کرد. این مدال‌ها در گوانگژو ۲۰۱۰ به ۲۰ طلا، در اینچئون ۲۰۱۴ به ۲۱ طلا و در جاکارتا ۲۰۱۸ به ۲۰ طلا رسید و سپس در هانگژو به ۱۳ طلا کاهش یافت. با مقایسه این آمارها، ۱۹ طلای ایران در ناگویا اگرچه هنوز با بهترین رکوردهای دو دهه اخیر فاصله دارد، اما از نتیجه دوره گذشته عبور کرده است. از سوی دیگر، سهم مدال‌های طلا از مجموع مدال‌های ایران در ناگویا به حدود ۳۴ درصد رسیده که آماری نشان‌دهنده این است که بخش مهمی از مدال‌های به‌دست‌آمده، از جنس طلا بوده‌اند. با این حال، این نسبت از رکورد سال ۲۰۱۴ اینچئون که حدود ۳۷ درصد بود، پایین‌تر است؛ بنابراین، می‌توان گفت ایران در ناگویا از نظر سهم طلا عملکردی نزدیک به برخی بهترین دوره‌های اخیر داشته، ولی هنوز رکورد تاریخی خود را در این شاخص پشت سر نگذاشته است.
افزایش رشته‌های مدال‌آور، اتفاق مثبت دیگر در این دوره از بازی‌های آسیایی بود که کسب مدال در ۲۱ رشته ورزشی را به ثبت رساند و رکوردی تازه در این زمینه خلق شد. رکورد قبلی ۲۰ رشته بود که این بار با تنوع جالب مدالی در کاروان ایران، رکوردی جدید در این زمینه شکل گرفت و برخی رشته‌ها موفق به تاریخ‌سازی شدند تا نشان دهند با سرمایه‌گذاری روی آن‌ها می‌توان در آینده نمایش موفق‌تری در بازی‌های آسیایی داشت و دوباره به جمع ۴ کشور برتر بازی‌ها بازگردیم. عملکرد درخشان ورزشکاران در کشتی، تکواندو، وزنه‌برداری، والیبال، روئینگ و کاراته و نتایج قابل‌توجه در ورزش‌های الکترونیک، ووشو، دوومیدانی و کوراش از نقاط برجسته کاروان بود. کسب مدال در رشته‌هایی همچون ژیمناستیک، کبدی، سنگ‌نوردی، بسکتبال و بسکتبال سه‌نفره نیز بر تنوع این سبد افزوده است.
کشتی، وزنه‌برداری، تکواندو، کاراته و دوومیدانی در این ۲۰ دوره از مسابقات سهم مهمی در مدال‌آوری‌های کاروان ایران داشته‌اند و حالا خوشبختانه شاهد اضافه شدن رشته‌هایی پرمدالی مثل ورزش‌های الکترونیک و ژیمناستیک به این جمع هستیم. البته مشخص است که در رشته‌هایی مثل شنا، بوکس، قایقرانی، تیراندازی و تیراندازی با کمان نیازمند تغییرات گسترده هستیم تا بتوانیم از ظرفیت مدال‌آوری این رشته‌ها نیز به خوبی استفاده کنیم.
نمایش فوق‌العاده بانوان بدون‌شک کسب رتبه ششم در ناگویا را مدیون تاریخ‌سازی دختران ایران هستیم که بهترین عملکرد تاریخ خود در بازی‌های آسیایی را به ثبت رساندند. دختران کشورمان تا پیش از حضور در ژاپن در مجموع ۵ مدال طلا به دست آورده بودند و در این دوره موفق شدند ۳ طلای دیگر به این رکورد اضافه کرده و دستاورد بی‌سابقه‌ای را در این زمینه رقم بزنند. دختران ایران در سال ۲۰۱۴ با کسب ۲ مدال طلا، ۷ نقره و ۷ برنز بهترین عملکرد خود را به ثبت رسانده بودند و حالا در ناگویا از نظر مرغوبیت مدال رکورد بهترین را ثبت کردند. البته در مجموع مدال‌ها با احتساب مدال‌های میکس، در دو دوره گذشته ورزشکاران زن ایرانی با کسب ۱۸ مدال بیشتر از بازی‌های اخیر مدال کسب کرده بودند؛ اما این بار ۱۶ مدالی که بر گردن دختران ایران درخشید، حاوی نکات قابل‌توجهی بود.
ساغر مرادی در ۱۹ سالگی تاریخ‌سازی کرد و نخستین مدال دختران تکواندوکار ایران در بازی‌های آسیایی را به دست آورد تا نامش را در این زمینه در تاریخ ورزش کشور جاودانه کند. روئینگ بانوان کشورمان نیز تاکنون هیچ مدال طلایی کسب نکرده بود و این طلسم در همان روزهای نخست توسط فاطمه مجلل شکسته شد تا او هم در رشته خود تاریخ‌ساز شود. این مدال در حالی به دست آمد که به دلیل شرایط منطقه، تمرینات ورزشکاران این رشته با دردسرهای زیادی پیگیری می‌شد و حتی برخی از آن‌ها به صورت انفرادی و خارج از اردو تمرینات خود را ادامه می‌دادند. وزنه‌برداری دختران ایران نیز در سال‌های اخیر در مسیر پیشرفت گام برمی‌دارد و پس از چندین حضور در مسابقات مختلف و تلاش برای برافراشتن پرچم ایران در میادین مختلف، بالاخره در بازی‌های آسیایی نیز شاهد درخشش شیردختران ایرانی بودیم و ریحانه کریمی با رکورد ۲۴۳ کیلوگرم در مجموع و در حالی‌که ۲۶ کیلوگرم بیشتر از بهترین رکوردهای شخصی خود وزنه‌زده بود، صاحب مدال برنز شد. کریمی حالا عنوان اولین و تنها مدال‌آور وزنه‌برداری بانوان در بازی‌های آسیایی را در اختیار دارد.
در کاراته نیز تیم کاتای بانوان کشورمان برای نخستین‌بار موفق به کسب مدال شد و با قرار گرفتن در سکوی دوم این مسابقات، تاریخ‌سازی خود را کامل کرد. دوومیدانی نیز اگرچه عملکرد پر فرازونشیبی در این بازی‌ها داشت، کسب نخستین مدال تاریخی زنان ایران در مواد دو مسابقات دوومیدانی اتفاقی ارزشمند و بسیار مهم در این زمینه است. تمام این موارد نشان می‌دهد که سرمایه‌گذاری بیشتر روی ورزش بانوان و توجه به این بخش از ورزشکاران می‌تواند تأثیر بسیار زیادی روی سبد مدالی کشورمان در دوره‌های بعدی بازی‌های آسیایی داشته باشد.
اولین‌های کاروان فرشتگان میناب در مسابقات ناگویا چندین رکورد تاریخی و همچنین اولین‌ها برای ورزشکاران ایرانی به ثبت رسید. محمدرضا طیبی با کسب مدال طلای پرتاب وزنه پس از ۵۲ سال و ثبت رکورد بازی‌های آسیایی، یکی از مهم‌ترین موفقیت‌های دوومیدانی ایران را رقم زد. علی داودی در وزنه‌برداری و در حالی‌که رقابت بسیار نزدیکی با رقیب عراقی خود داشت، موفق شد رکورد آسیا و بازی‌های آسیایی را جابه‌جا کند و علی عالی‌پور، دیگر وزنه‌بردار ایرانی نیز موفق به جابه‌جایی رکورد جهانی شد. کسب مدال تاریخی ژیمناستیک هنری مردان در خرک حلقه هم اتفاقی بود که شاید در ابتدا کمتر پیش‌بینی می‌شد؛ اما آرمان خدایی با نمایشی فوق‌العاده و در حالی‌که رقبای سرسختی داشت، موفق شد با مدال نقره تاریخ‌ساز شود. در ورزش‌های الکترونیک هم که در این دوره ۴۲ مدال از جمله ۱۱ مدال طلا توزیع شد، سهم کاروان ایران یک طلا بود تا نخستین مدال تاریخ کشورمان در این رشته خوش‌رنگ‌ترین آن باشد. با توجه به اینکه این رشته در کشورمان طرفداران زیادی دارد و مدال‌های قابل‌توجهی هم در آن توزیع می‌شود، توجه بیشتر به این ورزشکاران می‌تواند در دوره‌های آتی مدال‌های بیشتری را برای ایران به‌دنبال داشته باشد.
در رشته نسبتاً نوظهور پدل، کاروان کشورمان دو تیم در بخش مردان داشت که هر دو به دیدار رده‌بندی راه پیدا کردند تا در پدل هم نخستین مدال تاریخ کشورمان کسب شود. خاورمیانه در تسخیر ایران در بین کشورهای همسایه ایران در خاورمیانه، کاروان کشورمان بهترین عملکرد را داشته و بالاترین رتبه را در جدول مدالی به دست آورده است. پس از ایران که با مجموع ۵۲ مدال در رتبه ششم قرار گرفته، بحرین با ۲۲ مدال که شامل ۱۱ طلا، ۵ نقره و ۶ برنز است در رده دهم مجموع قرار گرفته است. نکته قابل‌توجه اینکه بحرینی‌ها در سال‌های اخیر سرمایه‌گذاری زیادی روی استخدام ورزشکاران دیگر کشورها داشته‌اند و به نوعی نیروی انسانی قرضی تلاش داشته‌اند تا جایی در بین بهترین‌های آسیا و حتی المپیک داشته باشند.
نمونه بارز این پول‌پاشی در ورزش را در دوومیدانی بحرین‌ها شاهدیم، جایی که آن‌ها بخش عمده طلاهای خود؛ یعنی ۹ مدال را توسط ورزشکارانی که همگی آفریقایی‌تبارند کسب کرده‌اند و عملاً به لطف استخدام خارجی‌ها توانسته‌اند رتبه دهم بازی‌های آسیایی را بدست آورند. دو مدال طلای دیگر آن‌ها را نیز تیم چند ملیتی آن‌ها در هندبال و همچنین یک شناگر روسی‌الاصل که تابعیت این کشور را پذیرفته است کسب کرده‌اند و عملاً این کشور با پرداخت پول و هزینه میلیون‌ها دلار توانسته ۱۱ طلا را بخرد. امارات در بین کشورهای خاورمیانه رتبه سوم برتر را در اختیار دارد و در مجموع با ۷ مدال طلا توانسته در مکان سیزدهم مجموع قرار بگیرد. اماراتی‌ها که نسبت به هانگژو سه رتبه صعود کرده‌اند، به خوبی از سرمایه‌گذاری خود در جوجیتسو بهره‌برداری کردند و در این بازی‌ها موفق شدند با کسب ۵ مدال طلای این رشته، رتبه قابل‌توجهی در مجموع به دست آورند. دو طلای دیگر اماراتی‌ها را ورزشکاران این کشور در دوومیدانی و جودو کسب کردند.
قطر، میزبان دوره بعدی این مسابقات هم نه عملکرد خوبی در مجموع مدال‌های کسب شده داشته و نه مدال طلای قابل‌توجهی کسب کرده است و با این شرایط شاید یکی از ضعیف‌ترین عملکردهای کشورهای میزبان را در دوره بعدی این مسابقات شاهد باشیم. قطری‌ها در تیراندازی (۲ طلا)، دوومیدانی، والیبال ساحلی و پدل ورزشکاران خود را روی سکوی قهرمانی دیدند و در مجموع هم با کسب ۱۶ مدال و با رتبه شانزدهم و یک پله سقوط نسبت به دوره قبل با مسابقات وداع کردند. به این ترتیب، قطر نسبت به دوره قبل در کسب طلا پیشرفتی نداشته و همان روند را در مدال‌آوری ادامه داده است.
کویت نیز در رتبه هجدهم این مسابقات جای گرفته و تنها در سه رشته توانسته موفق باشد. دو طلا در کاراته، ۲ طلا در تیراندازی و همچنین برنز آن‌ها در تکبال باعث شده این کشور قرار گرفتن در رده هجدهم و ۵ پله صعود نسبت به دوره قبل در مدال‌آوری پیشرفت قابل‌توجهی نداشته باشد و ورزش این کشور تقریباً در حال درجا زدن است. عربستان هم نه‌تنها پیشرفتی نسبت به دوره قبل نداشته است، بلکه با یک طلای کمتر و یک پله سقوط در رده بیستم قرار گرفته است. ۳ طلای این کشور که در سال‌های اخیر سرمایه‌گذاری هنگفتی در ورزش و به خصوص فوتبال داشته در رشته‌های سوارکاری و جوجیتسو (۲ طلا) به دست آمده است. در مجموع این کشور در ۵ رشته موفق‌شده مدال کسب کند که نشان می‌دهد توسعه ورزشی در عربستان تا اینجا موفقیت‌آمیز نبوده است.
اردنی‌ها هم که معمولاً در رشته‌های رزمی و به خصوص بوکس مدعی بودند، در این دوره تنها دو طلا در کاراته و تکواندو به دست آوردند و در رده بیست‌وسوم به کار خود خاتمه دادند. در نهایت کشورهایی مثل عراق، پاکستان، افغانستان، لبنان، عمان و سوریه هم بدون کسب مدال طلا به کار خود پایان دادند.
