نشاط سروده هایم را حفظ می کنم
و ترانه هایم را از آب و آفتاب پر می کنم…
برای بهاری که هست…
برای بهاران در راه نشاط سرودهایم را حفظ می کنم…
با تمام حنجره های شاعر فریاد میزنم :
تحقق آفتاب حتمی ست…
پرنده ها می آیند…
در نگاه استاد فانی ؛دریا جاریست …عشق زبانه می کشد و استواری ؛رنگ دیگری به بودن و ماندن می زند.
با تابلوهای استاد می توان قرار را در بی قراریها تعبیر کرد.
از نیستی ؛هستی ساخت ؛از یاس و ناامیدی ؛تندیسی از امید برپا کرد.
استاد فانی ؛عاشقانه هایش را به آرامش آبی خیال دعوت می‌کند؛ آن جا که عشق؛ ما را به اوج می برد.
هر تابلو از استاد ؛ما را به تپش عشق می رساند و فرصت خوبی را برای گل افشانی زندگی فراهم می‌کند.
با شعرهای خلق شده از تابلوها؛می‌توان به تماشای پنجره‌ها رفت .
می‌توان بهترین آسمان را به تصویر کشید و دریچه‌ای برای میمانی خورشید فراهم کرد؛ آنگاه که از شب و تاریکی خسته می شویم و نور می‌خواهیم… دست های مهربان استاد را به عشق می بخشیم و در حرارت زندگی شعرها و کلمه‌های تابلوهایش گم می شویم .
استاد مهدی فانی خوشنویس بزرگ معاصر ایران و زاده کاشمر است .
با قلم ؛رقص کلمات را می آفریند و با اندیشه ای آفتابی و چشمانی زلال ؛مشق عشق می کند.
تابلوهای زنده و زیبا ی اوما را به جهان مستی دعوت می کند. گویی استاد با قلم خود در آسمان؛ مشق مهربانی می کند. آثار او خیال انگیز است و آدمی را شیفته و شیدا می کند .
بی قراری در قلم استاد ؛ما را به جاده رستگاری رهنمون می‌کند.
داند آنکس که آشنای دلست
که صفای خط از صفای دلست
برای استاد فانی بزرگ؛سلامت و برای قلمش ماندگاری آرزو می کنیم.
