یادداشتی از محمدعرفان
از حدود دو دهه قبل حوزه گردشگری در عرصه جهانی مورد بازنگری جدی قرار گرفت و تحولات بنیادی را تجربه کرد.پی بردن به اهمیت و ارزش گردشگری در اقتصاد کشورها سبب شد زیر شاخه های گوناگونی در این عرصه تبیین گردد و با توجه به شاخصه های کیفی مطرح شده، برای هر یک تعاریف دقیق ارائه شود. توریسم و گردشگری از پیشرفت صورت گرفته در حوزه فناوری اطلاعات نیز بی نصیب نمانده و ایجاد پیوند مشترک میان این دو به تسریع روند صنعتی شدن گردشگری منجر شده است. با نگاهی هر چند گذرا به عرصه وسیع جغرافیایی جهانی می توان به تلاش کشورهای گوناگون در جهت بهره گیری هر چه بیشتر از پتانسیل و زمینه های بی شماری در این حوزه پی برد.کشور عزیزمان ایران به واسطه وجود عوامل گوناگون دارای پتانسیل و زمینه های بی شماری در صنعت توریسم می باشد. موقعیت جغرافیایی ویژه ، شرایط اقلیمی چهار فصل قدمت کهن و وجود جاذبه های تاریخی تنها گوشه ای از این عوامل است.
بوم گردی از زیر شاخه های بسیار جذاب حوزه گردشگری به شمار می رود. تعاریف بسیاری برای مفهوم بوم گردی ارائه شده است. اصل اولیه بوم گردی احترام به طبیعت و عدم آسیب رساندن به زیست بوم های طبیعی در عین بهره مندی صحیح از آن است. به عبارتی دیگر بوم گردی توجه به فرهنگ جوامع محلی و زیست گاه های طبیعی هر منطقه است. در این حوزه خبری از هتل های چند ستاره نیست هتل هایی که معمولا تفاوتی میان انواع گوناگون آن در شهرهای مختلف وجود ندارد. محل های اسکان و اقامت در این شیوه نوین گردشگری بیشترین قرابت و نزدیکی را به محله های سکونت اقوام بومی دارد. گردشگر با اقامت در چنین مراکز اقامتی علاوه بر آشنایی با فرهنگ ، غذاها و صنایع دستی مربوط به آن منطقه، از نوعی تجربه جدید زیستی بهره مند می گردد.اصولا علاقه به سفر و حضور در مناطق تجربه نشده از جمله گرایشاتی است که در تمامی انسان ها وجود دارد. بنا براین با بهره گیری مناسب از فضای ی و زمینه های تبلیغاتی آن می توان نگاه ها را به چنین سفرهایی جلب نمود. در سال های اخیر از فعالیت های صورت گرفته در این حوزه به سود آوری منجر شده و همین امر سبب توجه سرمایه گذران به این بخش شده است.
