به گزارش پایگاه خبری فرهنگ آفرینان به نقل از هلث دی نیوز، به‌طور سنتی، کنترل این بیماری‌ها از طریق دارو، تغییرات در رژیم غذایی و مداخلات پزشکی انجام می‌شود. اما امروزه اهمیت فعالیت بدنی منظم در پیشگیری و مدیریت بیماری‌های مزمن بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است؛ مفهومی که به‌طور معمول با عنوان «ورزش به مثابه دارو» شناخته می‌شود. فعالیت بدنی تأثیرات مثبت متعددی بر بدن دارد. برای افرادی که به دیابت نوع ۲ مبتلا هستند، ورزش می‌تواند حساسیت به انسولین را بهبود بخشد و به کنترل سطح قند خون کمک کند و در نتیجه خطر بروز عوارض بیماری را کاهش دهد. بیماران دارای بیماری‌های قلبی-عروقی که ورزش می‌کنند، از مزایایی نظیر بهبود عملکرد قلب، کاهش فشار خون و کاهش سطح کلسترول بهره‌مند می‌شوند. در افراد مبتلا به آرتروز، فعالیت منظم به حفظ انعطاف‌پذیری مفاصل، کاهش درد و بهبود توانایی حرکتی کلی کمک می‌کند. ورزش منظم فراتر از مزایای خاص هر بیماری، با التهاب سیستمیک که عامل کلیدی در بسیاری از بیماری‌های مزمن است، مقابله می‌کند. همچنین به مدیریت وزن کمک می‌کند؛ موضوعی که از اهمیت بالایی برخوردار است، زیرا چاقی یکی از عوامل خطر اصلی برای چندین بیماری مزمن به شمار می‌رود. ورزش همچنین به بهبود سلامت روان کمک کرده و علائم افسردگی و اضطرابی را که معمولاً با بیماری‌های مزمن همراه هستند، کاهش می‌دهد.
دلایل متعددی وجود دارد که چرا ورزش چنین مزایایی را به همراه دارد. در سطح سلولی، فعالیت بدنی عملکرد میتوکندری‌ها، یعنی توانایی بدن در پردازش اکسیژن و تبدیل مواد مغذی موجود در غذا به انرژی، را بهبود می‌بخشد. همچنین گردش خون را تقویت کرده و ترشح اندورفین و سایر مواد شیمیایی عصبی را که به بهبود خلق‌وخو و کاهش احساس درد کمک می‌کنند، افزایش می‌دهد. نکته مهم این است که برنامه ورزشی باید متناسب با نیازها، توانایی‌ها و سابقه پزشکی هر فرد تنظیم شود. برای برخی افراد، این برنامه ممکن است شامل تمرینات هوازی یا قدرتی ساختاریافته باشد، در حالی که برای دیگران، فعالیت‌های ملایم‌تری مانند پیاده‌روی، شنا یا یوگا مناسب‌تر است. حتی افزایش اندک در میزان تحرک روزانه نیز می‌تواند به بهبودهای قابل‌توجهی در سلامت منجر شود.
متخصصان حوزه سلامت به شدت بر اهمیت گنجاندن توصیه‌های ورزشی در برنامه‌های درمانی تأکید دارند. ابتکاراتی مانند «ورزش به مثابه دارو است» (Exercise is Medicine)، که یک جنبش جهانی و راه‌اندازی‌شده توسط «کالج پزشکی ورزشی آمریکا» است، پزشکان و کادر درمان را تشویق می‌کنند تا فعالیت بدنی را به عنوان بخشی استاندارد از مراقبت‌های درمانی ارزیابی و ترویج کنند. ورزش ابزاری قدرتمند، در دسترس و مقرون‌به‌صرفه برای مدیریت بیماری‌های مزمن است. با گنجاندن فعالیت بدنی به عنوان یکی از ارکان اصلی درمان، افراد می‌توانند نتایج بیماری را بهبود بخشند، کیفیت زندگی خود را ارتقا دهند و نیاز به دارو را کاهش دهند. در دوران پزشکی مدرن، ورزش صرفاً یک اقدام مکمل نیست، بلکه نسخه‌ای حیاتی برای سلامت و تندرستی درازمدت محسوب می‌شود.
