ردپایی از غیرت

غیرت واژه و کلمه ای ست که ما را به جهان درون خود می خواند. کلمه ای که تا پایان ظلمت و تاریکی به  جهان روشنی می بخشد و ما را به انتظار معجزه ای دیگر در زندگی دعوت می کند. غیرت فقط یک واژه نیست بلکه امر به معروفی ست که به جنگ منکر می رود تا راستی و درستی را در زندگانی معنا کند.

هفته گذشته در اخبار خواندیم در شهر سبزوار جوانی به نام حمید رضا الداغی با دست خالی به جنگ دو تن از اراذل و اوباش رفته است که قصد آزار و اذیت دو دختر را داشته اند و درنهایت ضمن نجات آن دختران پس از چند جراحات عمیق خود به شهادت رسیده است. شهادت این جوان غیرتمند سبزواری بار دیگر موجی از عزت و افتخار را در کشور به راه انداخت  و مردم و نسل جوان با حضور در مراسم های مختلف یاد این فرزند راستین ایران را گرامی داشتند. کلمه ای که همه درباره ارزش و اهمیت کار حمیدرضا درباره آخن اتفاق نظر داشتند “غیرت” بود. چراکه او بااحساس مسئولیت نسبت به آن دختران ؛به جنگی نابرابر رفت که خود شاید از پیش می دانست راه برگشتی ندارد .او با شجاعت و غیرتی مثال زدنی سد راه شر و بدی گشت تا خوبی بتواند عرض اندام کند و راه را برای ترویج مهر و مهربانی در جامعه باز کند.

حمید رضا الداغی نمونه ای از فرزندان رشید این مرز و بوم است که یک تنه جلوی نابکاران می ایستند و خطی از غیرت و شجاعت را بر پیشانی این سرزمین رسم می کنند. حضور میلیونی مردم در شهادت حمید رضا ثابت کرد که ملت ما همیشه پای خوبی ها می ایستد و انتظار پاداش از کسی را ندارد. مردم ما در سایه همدلی و همراهی سال هاست با دشمنان داخلی و خارجی درافتاده اما لحظه ای از آرمان های خود عقب ننشسته است. حمید رضا براستی شهید غیرت است…زندگی این جوان رشید الگویی خواهد شد برای جوانانی که هنوز قدر و منزلت خود را نمی دانند و باید با بهره گیری از نفس گرم چنین شیردلانی به زندگانی خود رنگی از افتخار بزنند. امید است جوانان گمراه و غرق در فساد با برنامه ریزی درست سیاستگذاران فرهنگی به آغوش پاک مردم برگردند وبا درس عبرت از چنین حوادثی پای در رکاب زندگی بگذارند.