نرگس خدادادی
قلم، بهترین همدم روزهای تنهایی‌ام و بهترین سلاح برای گفتن حرف‌هایی است که نمی‌توانم به زبان بیاورم؛ سلاحی محکم و قوی.
گاهی می‌توان با قلم حرفی زد که مُهر خاموشی بر دهان همگان بزند، گاهی زودتر از پاهایت تو را به اهدافت می‌رساند.
سلاح‌هایتان را محکم روی صفحه بچرخانید، با آن می‌توان بر دهان دشمنان کوبید و به دوستان، دست دوستی داد. قلمت را روی صفحه‌ات برقصان و از ندای قلبت دفاع کن، از سرزمینت، از کشورت، از دین و زبانت.
گاهی بنشین و با او درددل کن، رازدار خوبی است؛ از آرزوهایت برایش بگو از کاش‌های زندگی‌ات، از دردهایی که دلت را آزرده و اشک‌هایی که چشمانت را ابری کرده است. قلم، همیشه برایت دوست خوبی است؛ دوستی مملو از آرامش که حسی ناب و وصف‌ناپذیر برای دلت خواهد آورد.
