
زهرا قادروند
تقدیم به روح پر قداست شیخ مرتضی انصاری
تو ای تمام عشق،در روح هستی حک شده..
عطش عشق تو اما در کالبد مخلَص ترین های آفرینش زبانه می کشد…
سلام و درود خداوند بر مقربان درگاهش باد.
قلم دلم برآنست تا یادی از
عبد مخلَص خدا..شیخ العارفین،شیخ مرتضی انصاری را بر روی کاغذ بنگارد..
امید است قطره ای از جوهرش بر لوحه ی دلتان بنشیند..
هنگامی که یادی از شما،
شیخ ِ عزیز..در گوشه ای از ذهن مامن میکند،یاد نگاه ِ غریبانه ی شما به کُنج حرم ِ امیر مومنان
گوشه ی دیگری از ذهن را پر می کند..
دلم اما لبریز از حسرت می شود؛
حسرت ِ رهایی از پیله ی تعلق و پروانه شدن در سرزمین وجود و تنفس با اکسیژن عشق..
گویی نگاهِ غریبانه ی مخلوقی از جنس مَلَک می طلبد آرمیدن در آغوش حضرت آرامش،
علی ابن ابی طالب را..














