
فیروزه حکیمی
دلت را قرص کن؛ خیالت را آسوده،
بگذار نگرانیهایت درون حصار بادکنکی اوج بگیرند و دور شوند از ساحل خیالت…
چشمانت را ببند و دمی به بهشت رؤیاهایت بیندیش؛ میکشاندت تا کنار جوی روانِ فرداهایت،
آنجا که در انتظار توست و باید چشمانت را باز کنی و مشتاقانه به سویش بروی و در مسیرش قدم بگذاری














