به گزارش پایگاه خبری فرهنگ آفرینان به نقل از مهر – گروه ورزشی؛ کاروان ورزشی ایران با ۳۰۵ ورزشکار در ۳۸ رشته ورزشی به بازی‌های آسیایی ناگویا اعزام شد و در نهایت با کسب ۱۹ مدال طلا، ۱۸ نقره و ۱۵ برنز، در رده ششم قرار گرفت. در میان رشته‌های ورزشی، رشته‌های رزمی تأثیر بسزایی در موفقیت کاروان ورزشی کشورمان داشتند. هشت رشته رزمی با ۵۵ ورزشکار موفق به کسب ۶ مدال طلا، ۸ نقره و ۳ برنز شدند. در دوره قبل، این رشته‌ها ۴ مدال طلا کسب کرده بودند که در این دوره با ۶ مدال طلا به کار خود پایان دادند. این ۶ مدال طلا حاصل تلاش ورزشکاران چهار رشته رزمی بود. سه رشته جودو، ورزش‌های رزمی ترکیبی (MMA) و جوجیتسو نتوانستند مدالی کسب کنند و بوکس نیز تنها یک مدال برنز به دست آورد.
موفق‌ترین رشته رزمی ایران، کاراته بود که با ۲ طلا و ۳ نقره، عملکردی درخشان داشت. تکواندو نیز با ۲ طلا، یک نقره و یک برنز در رتبه بعدی قرار گرفت. ووشو با یک طلا و ۳ نقره و کوراش با یک طلا، یک نقره و یک برنز نیز در این دوره عملکرد خوبی از خود نشان دادند. کاراته و جهش مدالی در سایه تدبیر کاراته در این دوره از بازی‌ها، عملکردی بهتر از دوره قبل داشت. کسب ۲ مدال طلا توسط مرتضی و محمود نعمتی و ۳ نقره توسط علی‌اصغر آسیابری، فاطمه‌زهرا سعیدآبادی و کاتای تیمی بانوان (فاطمه صادقی، زینب‌السادات حسینی و سپیده امینی) این تیم را در زمره رشته‌های موفق کاروان ورزشی کشورمان قرار داد. کاراته ایران مسیری جدید را آغاز کرده که با رفع برخی نقاط ضعف، به‌ویژه در برنامه‌ریزی و بهره‌مندی از تجربیات پیشکسوتان، می‌تواند به روزهای اوج خود بازگردد.
تدبیر رهنما در اعزام کاتای تیم بانوان که با یک مدال نقره درخشان همراه بود، از یک سو و ترکیب تجربه هروی و جوانی گنج‌زاده در کومیته مردان به‌خوبی جواب داد. اما در بخش بانوان، شاید پگاه زنگنه نیاز به تقویت فنی در کنار خود داشته باشد. همچنین، از دست رفتن یک مدال طلا در بخش بانوان را نمی‌توان نادیده گرفت. آتوسا گلشادنژاد که قهرمان جهان و آسیا بود، در وزن ۶۱- کیلوگرم با تغییر وزن، از کسب مدال دور ماند. تغییر وزن در ورزش حرفه‌ای نیازمند برنامه‌ریزی و حضور در چند تورنمنت برای آشنایی با شرایط وزنی و حریفان است.
تکواندو نیز در این دوره عملکرد بهتری نسبت به دوره قبل داشت. این رشته که در دوره قبل موفق به کسب مدال طلا نشده بود، با ساغر مرادی برای اولین بار در تاریخ این بازی‌ها در بخش بانوان یک مدال طلا کسب کرد و آرین سلیمی نیز نقره دوره قبل را به طلا تبدیل کرد تا با ۲ طلا، یک نقره و یک برنز به کار خود پایان دهد. عملکرد این رشته المپیکی خوب و موفق بود، اما حذف ۶ تکواندوکار نباید به سادگی نادیده گرفته شود. در بخش پومسه نیاز به تفکری جدید و مسیری تازه به‌خوبی احساس می‌شود. در بخش بانوان، روند برگزاری مسابقات انتخابی باید تغییر کند و با کنار گذاشتن سلیقه، شفافیت به انتخاب‌ها تزریق شود تا بتوان عملکرد بهتری داشت. کسب مدال طلای تاریخی ساغر مرادی قابل تقدیر است، اما نتایج بهتر با انتخاب‌های صحیح‌تر دور از دسترس نبود.
ووشوکاران در این دوره یک طلا و یک نقره نسبت به دوره قبل کمتر کسب کردند. مشکل اصلی این رشته همچنان چینی‌ها هستند. در تالو که تقریباً حرفی برای گفتن نداشتیم و هیچ مدالی هم کسب نشد، کشورهای شرق آسیا به‌ویژه چین، برتری خود را نشان دادند. در ساندا نیز هر جا که نمایندگان کشورمان با چینی‌ها روبرو شدند، بازنده از میدان مبارزه خارج شدند. کسب یک طلا و ۳ نقره در این بخش عملکرد خوبی است، اما باید به ضعف‌ها و کاستی‌ها جدی‌تر توجه کرد. فدراسیون ووشو باید برنامه‌ریزی بهتری برای رقابت‌های آتی داشته باشد، چرا که با ادامه این روند، در دوره بعد همین چند مدال هم از دست خواهد رفت.
تعداد نفرات اعزامی کوراش به این دوره از بازی‌ها نسبت به دوره قبل کاهش چشمگیری داشت. با این حال، کسب یک طلا، یک نقره و یک برنز قابل‌توجه است. در واقع، کوراشی‌ها که به‌صورت انجمن اداره می‌شوند، سهم خود را در سبد طلایی کاروان ورزش کشور حفظ کرده‌اند. کوراش قابلیت‌های بالایی دارد و می‌بایست از سوی مسئولان ورزش کشور بیشتر مورد توجه قرار گیرد. انتظار تشکیل یک فدراسیون به نام کوراش، انتظار بالایی نیست، چرا که این رشته ورزشی برای ادامه کار نیازمند تشکیلاتی مستقل با بودجه‌ای خاص و مطابق با برنامه‌ها و دریافت امکانات لازم است.
رشته بوکس نیز در این دوره موفق به کسب یک مدال برنز شد. این مدال که پس از چند دوره به دست آمد، نشان‌دهنده خروج بوکس از بن‌بست حواشی و آغاز حرکتی امیدوارکننده به سوی آینده است. روح‌الله حسینی سازماندهی خوبی در فدراسیون داشته و می‌بایست برخی مشکلات را برای ایجاد آرامش در تیم ملی از بین ببرد.
در میان رشته‌های رزمی، جوجیتسو، جودو و MMA نتوانستند مدالی کسب کنند. جوجیتسو و رشته‌های ترکیبی به‌صورت مستقل و انجمنی اداره می‌شوند و همین موضوع باعث بروز حواشی و مشکلات متعددی شده است. وزارت ورزش باید به این موضوع ورود کرده و بررسی کند که چرا این رشته‌ها با وجود دریافت بودجه، همچنان در مسیر ناکامی گام برمی‌دارند. اما جودو که پس از چند سال تعلیق دوره جدید فعالیتش را آغاز کرده، از این رویداد بزرگ دست خالی برگشت. سه عنوان پنجمی شاید با کمی خوش شانسی و قضاوت عادلانه داوران به سه برنز تبدیل می‌شد، اما در کنار جوانگرایی که در این رشته صورت گرفته است، باید فدراسیون هم دلایل این بی‌مدالی را بررسی کند که چرا با وجود در اختیار داشتن چند ملی پوش باتجربه نتوانست به مدال برسد.
