حجتالاسلام والمسلمین سید عبدالفتاح نواب در گفتوگو با پایگاه خبری فرهنگ آفرینان به نقل از خبرنگار مهر، با ابراز تأسف از درگذشت آیتالله العظمی شبیری زنجانی، این عالم بزرگ را شخصیتی تأثیرگذار در زمینه تربیت طلاب و توجه به اخلاق و معنویت معرفی کرد. وی با اشاره به ۵۴ سال آشنایی و ارتباط خود با آیتالله شبیری زنجانی اظهار داشت: در این سالها همواره در ارتباط و همنشینی با ایشان بودم و سالهای زیادی از محضر علمی ایشان بهرهمند شدم که ۱۴ سال آن بهطور خاص به استفاده از درس ایشان اختصاص داشت.
حجتالاسلام نواب در ادامه به ویژگیهای علمی این عالم فقید اشاره کرد و گفت: آیتالله شبیری زنجانی از دانش گسترده، قدرت تحقیق، هوش و حافظه قوی و دیگر توانمندیهای علمی برجسته برخوردار بود و در کنار این ویژگیها، به مسئله تربیت طلاب با جدیت میپرداخت. نماینده ولیفقیه در امور حج و زیارت افزود: یکی از ویژگیهای بارز در سیره آیتالله شبیری زنجانی این بود که علم و دانش را از تربیت و معنویت جدا نمیدانست و همواره بر اهمیت توجه حوزه و روحانیت به رسالت اصلی خود تأکید داشت.
وی با تشریح دیدگاه آیتالله شبیری زنجانی نسبت به جایگاه حوزه و روحانیت بیان کرد: ایشان بر این باور بود که وظیفه اصلی حوزه و روحانیت، تهذیب نفوس و تربیت انسانهاست و روحانیون باید در کنار کسب دانش و برخورداری از توان علمی، به معنویت و تهذیب نفس نیز توجه داشته باشند. نواب خاطرنشان کرد: مطالب، خاطرات و داستانهایی که آیتالله شبیری زنجانی نقل میکرد، در بسیاری از موارد جهتگیری مشخصی داشت و هدف آن، جلب توجه روحانیت به رسالت اصلی خود در زمینه معنویت، اخلاق و تربیت جامعه بود.
وی تصریح کرد: در اندیشه و سیره آیتالله شبیری زنجانی، آگاهسازی حوزهها و طلاب نسبت به وظیفه اصلی خود از اهمیت ویژهای برخوردار بود و تأکید ایشان بر این بود که روحانیت برای تربیت جامعه، تهذیب نفوس و ساختن انسانها در مسیر الهی وارد این عرصه شده است. نماینده ولیفقیه در امور حج و زیارت گفت: توجه به اخلاق و معنویت و هدایت مردم و جامعه به سوی ارزشهای اخلاقی و معنوی، از مهمترین وظایفی است که باید در حوزههای علمیه و میان طلاب مورد توجه قرار گیرد.
وی با ابراز تسلیت مجدد به مناسبت درگذشت آیتالله العظمی شبیری زنجانی(ره)، بر جایگاه علمی و تربیتی این عالم برجسته تأکید کرد و گفت: ارتباط طولانیمدت با ایشان و بهرهمندی از محضر علمی و اخلاقی وی، از خاطرات ارزشمند دوران فعالیت حوزوی به شمار میرود.
















