در مرکزِ این قابِ باشکوه، دو خواهرِ دوقلو پشت به پشتِ هم ایستاده‌اند؛ قابی متقارن، بی‌نقص و لبریز از وقار و زیباییِ اصیل. آن‌ها با لباس‌های سنتیک و هم‌شکل، پیراهن‌های طرح‌دارِ فیروزه‌ای و شال‌های کرم‌رنگی که نشانِ اختصاصیِ «جشنواره آرزوهای رنگی» روی آن‌ها نقش بسته، همچون دو نمادِ زنده و درخشان از این حرکتِ انسان‌دوستانه می‌درخشند. در دستانِ هر کدام، بادبادک یا فرفره‌ای رنگارنگ—یکی سبز و دیگری نارنجی—قرار دارد؛ نشانه‌هایی کوچک از همان چرخشِ امید و بادبادک‌های خیالی که در تمامِ مسیرِ پروژه، آسمانِ خاطرِ کودکان را پر کرده بود.
نگاهِ آرام، مطمئن و لبخندِ نرمِ این دو خواهر، ترکیبی از معصومیتِ کودکانه و شادمانیِ آراسته است. ایستادنِ تکیه‌داده به یکدیگر، حسِ پیوند، استواری و همراهیِ همیشگی را تداعی می‌کند؛ اینکه چطور دو قلب می‌توانند هم‌زمان برای یک هدف، برای ساختنِ خاطره‌ها و برای رنگ زدن به آرزوهای هم‌سن‌وسالانشان بتپند. دیوارِ پس‌زمینه که با نقاشی‌های کودکان، قادرهای رنگارنگ و فرفره‌های کاغذیِ آویخته تزیین شده، گواهی است بر فضایی که برای جشن گرفتنِ رویاها مهیا شده است؛ جشنواره‌ای که در آن هر نقاشی، داستانِ یک دل و هر فرفره، رمزِ حرکت به سوی فرداست.
حضورِ آراسته‌ی این دوقلوها با شال‌های مزین به نامِ جشنواره، حاصلِ همان نگاهِ دقیق و محترمانه‌ای است که در تمامِ سفرهای “مهدی صدیقیان” پدر آرزوها و همراهانش جریان داشت. مسیری که تنها به بریدنِ فاصله‌ها و رسیدن به روستاها خلاصه نشد، بلکه تجلیِ فرهنگ، عزت، و خلقِ آیین‌هایی زیباتر برای جشن گرفتنِ مهربانی بود. سفرهایی پر از زحمت و پشتکار که قدم به قدم پیموده شد تا ایده‌ها از روی کاغذ فراتر روند و در قالبِ چنین برنامه‌ها و چهره‌های درخشانی، هویت و جلوه‌ای ماندگار پیدا کنند.
این عکس، روایتی متقارن و شاعرانه از هم‌زبانی و تکرارِ زیبایی است. دوقلوهای آرزوهای رنگی در این قاب، نه تنها پیام‌آورِ شادی، بلکه نشانه‌ی زنده بودنِ امیدی هستند که دوچندان شده است. فرفره‌های رنگیِ در دستانشان با هر نسیم آماده‌ی چرخیدنند تا یادآوری کنند که وقتی مهربانی تکثیر شود، تمامِ دنیا به رنگِ رویاهای پاکِ کودکان درمی‌آید.
این عکس، روایتی متقارن و شاعرانه از هم‌زبانی و تکرارِ زیبایی است. دوقلوهای آرزوهای رنگی در این قاب، نه تنها پیام‌آورِ شادی، بلکه نشانه‌ی زنده بودنِ امیدی هستند که دوچندان شده است. فرفره‌های رنگیِ در دستانشان با هر نسیم آماده‌ی چرخیدنند تا یادآوری کنند که وقتی مهربانی تکثیر شود، تمامِ دنیا به رنگِ رویاهای پاکِ کودکان درمی‌آید.
“مهدی صدیقیان”روایت گر جهان آرزوهای رنگی می گوید:
ما توسعه دانایی و زیبایی را توامان با هم در روستاها آغاز کرده ایم تا زندگی رنگ دیگری از مهربانی را روبروی خود ببیند تا شاید لبخند دل های عاشق ؛کمی از حجم روزهای غبار زده کم کند.
