به گزارش پایگاه خبری فرهنگ آفرینان به نقل از خبرگزاری مهر، روانشناسان جدایی یا طلاق عاطفی را به برزخی تشبیه می‌کنند که در آن زوجین به‌طور اجباری در یک خانه مشترک زندگی می‌کنند و روابط زناشویی عاشقانه‌ای ندارند. این وضعیت به تدریج می‌تواند به طلاق قانونی و رسمی منجر شود. آمارها نشان می‌دهند که ۳۰ درصد طلاق‌های عاطفی به طلاق قانونی ختم می‌شود و وجود فرزند یا نگرش منفی خانواده و اطرافیان به طلاق، می‌تواند مانع از جدایی قانونی در این دسته از زوجین شود. چه طلاق عاطفی باشد و چه فیزیکی، این وضعیت بنیان خانواده را تضعیف کرده و آسیب‌های جدی به فرزندان وارد می‌کند. زمانی که بنیان خانواده متزلزل شود، بنیان‌های اخلاقی و اجتماعی جامعه نیز تحت تأثیر قرار می‌گیرد و مشکلات متعددی بروز می‌کند. کارشناسان بر این باورند که طلاق عاطفی تأثیر بیشتری بر فرزندان دارد و بسیاری از آسیب‌های اجتماعی ناشی از این نوع طلاق است.
زهرا شریفی، مشاور و روانشناس خانواده در چهارمحال و بختیاری، در گفتگو با خبرنگار مهر، به افزایش موارد طلاق عاطفی در خانواده‌های امروزی اشاره کرد و گفت: در این نوع طلاق، زوجین هیچ‌گونه احساس شادی و درک متقابل از یکدیگر ندارند و به‌طور اجباری زیر یک سقف زندگی می‌کنند. وی افزود: بی‌حوصلگی، بی‌احترامی، بی‌تفاوتی و بی‌انگیزگی از آثار طلاق عاطفی است و در چنین فضایی، بی‌مهری حاکم می‌شود و همسری به هم‌خانگی تقلیل می‌یابد. در این شرایط، هر فرد به کار خود مشغول است و زن و مرد هیچ گفتگویی با یکدیگر ندارند و از هم فاصله می‌گیرند.
شریفی تأکید کرد که خانه‌ای که گرفتار طلاق عاطفی است، مانند قفسی است که هیچ‌کس در آن شوق پرواز ندارد. او به نشانه‌های طلاق عاطفی اشاره کرد و گفت: یکی از این نشانه‌ها، برجسته‌سازی نقاط ضعف یکدیگر است، به‌طوری‌که زن و مرد در بیان نقاط ضعف یکدیگر مبالغه می‌کنند و نقاط قوت را نادیده می‌گیرند. این نگرش منفی باعث می‌شود که فرد به‌سرعت لذت زندگی در کنار همسرش را از دست بدهد و همواره به دنبال برجسته‌سازی نقاط ضعف باشد.
شریفی با بیان اینکه همسران دچار طلاق عاطفی همیشه درباره ویژگی‌های منفی یکدیگر صحبت می‌کنند، گفت: برای جلوگیری از طلاق عاطفی، همسران باید حساسیت‌ها و ریزبینی‌ها را کنار بگذارند و بر نواقص و ضعف‌های یکدیگر چشم بپوشند، زیرا زندگی مشترک باید عرصه‌ای برای گذشت و عطوفت باشد. او افزود: خانواده‌هایی که در طلاق عاطفی گرفتار هستند، محیطی برای تربیت فرزندان ناآرام و دچار اختلالات رفتاری فراهم می‌کنند. در این شرایط، رفتار و گفتار زن و شوهر صمیمانه و عاشقانه نیست و بیشتر پیام‌ها بوی کسالت و بی‌حوصلگی دارد. در نتیجه، فرزندان دچار استرس و اضطراب می‌شوند و به دنبال آرامش در فضاهای ناسالم و دوستان نادرست خواهند بود.
شریفی در خصوص مهارت‌های برون‌رفت از طلاق عاطفی گفت: جمله «همسرم تغییر ناپذیر است» تقریباً همیشه اشتباه است و تجربه روان‌درمانی نشان می‌دهد که می‌توان در سخت‌ترین ساختار روانی هم نفوذ کرد و آن را تغییر داد. او تأکید کرد که شناخت ریشه مشکل اولین قدم در درمان طلاق عاطفی و ایجاد تغییرات مثبت است. شریفی بیان کرد که همسران باید با یکدیگر گفتگو کنند و از انتظارات خود بگویند و در مورد نقش‌های متقابل تبادل نظر کنند. او همچنین بر اهمیت کنترل زبان تأکید کرد و گفت: کنترل زبان از مهم‌ترین راهکارها در مدیریت طلاق عاطفی است و همسران باید در گفتگوها شیرین‌جواب باشند و از بیان افکار منفی که ممکن است موجب پشیمانی شود، پرهیز کنند.
این روانشناس و مشاور خانواده یادآوری کرد که یادآوری خاطرات خوش از دیگر راهکارهای عملی برای فرار از طلاق عاطفی است. او گفت: در طلاق عاطفی، زن و شوهر به تدریج دچار یک شکاف منفی می‌شوند و اگر درمان نشود، فاصله آنها روز به روز بیشتر خواهد شد. شریفی بر این نکته تأکید کرد که یادآوری ابعاد مثبت زندگی از مراحل ابتدایی درمان طلاق عاطفی است و زوجین باید لحظات خوش را مرور کنند. اگر این کار به‌طور مؤثر انجام شود، فضای سرد خانه گرم می‌شود و صفا و صمیمیت افزایش می‌یابد.
شریفی در خصوص ضرورت زنده کردن خاطرات خوش در کنار همسر گفت: این کار باعث می‌شود که زوجین از تمرکز بر ویژگی‌های منفی یکدیگر دست بکشند و به موفقیت‌ها و لحظات شیرین زندگی فکر کنند. در چنین شرایطی، طلاق عاطفی حتی برای دقایقی نیز از دل زوجین رفع می‌شود. او افزود: همسران باید بدانند که تنها خودشان می‌توانند به خودشان کمک کنند و خانواده را از تبعات ناگوار طلاق عاطفی دور نگه دارند و با بازسازی روابط، نشاط را به خانه بازگردانند. این مدرس حوزه و دانشگاه در چهارمحال و بختیاری ادامه داد: زن و شوهر باید همچون کودک نوپایی که بدون ترس از زمین خوردن دوباره برمی‌خیزد، به دنبال بازسازی روابط با یکدیگر باشند و راهکارهای مختلف ترمیم عشق و مهربانی را با اعتماد به نفس امتحان کنند تا بتوانند زندگی خود را تغییر دهند.
