به گزارش پایگاه خبری فرهنگ آفرینان به نقل از یاهو هلث، تحقیقات اخیر نشان می‌دهد که مصرف داروهای استاتین ممکن است خطر ابتلا به زوال عقل را کاهش دهد. در این مطالعه، محققان وضعیت بیش از ۱۳۰ هزار نفر را که بین سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۹ به دیابت نوع ۲ مبتلا شده بودند، مورد بررسی قرار دادند و خطر ابتلای آن‌ها به زوال عقل را در طول ۱۰ سال ارزیابی کردند. آن‌ها سه گروه را مقایسه کردند: افرادی که استاتین مصرف نمی‌کردند، افرادی که بلافاصله پس از تشخیص بیماری استاتین دریافت کرده بودند و افرادی که تجویز استاتین برای آن‌ها در مراحل بعدی انجام شده بود. نتایج نشان داد که افرادی که درمان با استاتین را در مراحل اولیه آغاز کرده بودند، نسبت به گروهی که هیچ‌گونه مصرف استاتینی نداشتند، ۱۵ درصد کمتر در معرض خطر ابتلا به زوال عقل قرار داشتند.
چرا این یافته‌ها اهمیت دارند؟ زوال عقل معمولاً به عنوان یک مشکل مرتبط با سلامت مغز شناخته می‌شود، اما نتایج این تحقیق بر جنبه عروقی زوال عقل تأکید دارد و نشان می‌دهد که نادیده گرفتن این جنبه ممکن است به معنای از دست دادن راهکارهای پیشگیرانه بالقوه باشد. دکتر «چنگ-هان چن»، متخصص قلب و عروق در مرکز پزشکی مموریال‌کر سدل‌بک در لاگونا هیلز کالیفرنیا، بیان می‌کند: «زوال عقل به یکی از نگرانی‌های فزاینده و مهم در حوزه بهداشت عمومی تبدیل شده است. شناسایی روش‌هایی برای کاهش خطر ابتلا به زوال عقل، از جمله استفاده از داروهایی که هم‌اکنون برای حفظ سلامت قلب به کار می‌بریم، می‌تواند فواید قابل‌توجهی برای بیماران و خانواده‌هایشان داشته باشد.»
کلسترول بالا که معمولاً برای درمان آن از داروهای استاتین استفاده می‌شود، ممکن است بیش از آنچه تصور می‌شود با سلامت مغز مرتبط باشد. دکتر چن توضیح می‌دهد: «این عارضه یک عامل خطر شناخته‌شده برای بیماری‌های قلبی-عروقی است و همچنین ممکن است در بروز زوال عقل عروقی نقش داشته باشد؛ نوعی از زوال عقل که ناشی از اختلال در جریان خون‌رسانی به مغز است.» دکتر «دیوید پرلماتر»، متخصص مغز و اعصاب، نیز به این نکته اشاره می‌کند که این موضوع ارتباط مهم میان سلامت متابولیک، سلامت قلبی-عروقی و سلامت مغز را تقویت می‌کند. او می‌گوید: «نکته قابل‌توجه برای من این است که این ارتباط در مورد زوال عقل عروقی، آشکارتر از بیماری آلزایمر بود. با این حال، این احتمال که دارویی با چنین کاربرد گسترده‌ای بتواند در پیشگیری از هر نوع زوال عقلی نقش داشته باشد، امیدوارکننده است.»
وی ادامه می‌دهد: «این ارتباط فوق‌العاده قوی است. مغز برای دریافت اکسیژن و مواد مغذی به سیستم قلبی-عروقی سالم وابسته است، اما این رابطه بسیار عمیق‌تر از صرفاً جریان خون است.» او توضیح می‌دهد که بسیاری از عوامل آسیب‌رسان به قلب و عروق مانند مقاومت به انسولین، التهاب مزمن، فشار خون بالا و اختلال در عملکرد متابولیک می‌توانند به مغز نیز آسیب برسانند. خبر خوب این است که بسیاری از عادت‌های سبک زندگی که به حفظ سلامت قلب کمک می‌کنند، می‌توانند از مغز نیز محافظت کنند. دکتر چن توصیه می‌کند: «پیروی از یک رژیم غذایی متعادل و سرشار از مواد غذایی کامل (فرآوری‌نشده) و کم‌چرب (با چربی‌های اشباع کم)، ورزش منظم، حفظ فشار خون، کلسترول و قند خون در سطوح سالم، پرهیز از دخانیات، عدم مصرف الکل، حفظ وزن مناسب و اولویت دادن به خواب باکیفیت می‌تواند به کاهش خطر افت عملکرد شناختی با افزایش سن کمک کند.»
آیا این بدان معناست که باید مصرف داروهای استاتین را آغاز کنید؟ لزوماً خیر. دکتر پرلماتر می‌گوید: «نمی‌خواهم کسانی که این مطالعه را می‌خوانند، به این نتیجه برسند که باید صرفاً برای محافظت از مغز خود، مصرف استاتین را شروع کنند؛ چرا که چنین نتیجه‌گیری‌ای فراتر از یافته‌های این پژوهش است.» اما اگر به عارضه‌ای مبتلا هستید که مصرف استاتین ممکن است برای شما مناسب باشد، مانند دیابت نوع ۲ یا کلسترول بالا، مشورت با پزشک ارزشمند است. دکتر چن توضیح می‌دهد: «هم دیابت و هم کلسترول بالا می‌توانند خطر مشکلات قلبی-عروقی را افزایش دهند؛ مشکلاتی که ممکن است بر سلامت مغز تأثیر بگذارند. مدیریت قند خون و سطح کلسترول، بخش مهمی از حفظ سلامت درازمدت است و همچنین می‌تواند به کاهش خطر ابتلا به زوال عقل کمک کند.»
اگرچه نتایج این مطالعه دریچه‌ای به سوی روش‌های احتمالی جدید برای پیشگیری از زوال عقل می‌گشاید، اما نکات دیگری نیز وجود دارد که باید در نظر گرفت. نخست اینکه، از آنجا که این یک مطالعه مشاهده‌ای است، نتایج تنها می‌توانند ارتباطی میان مصرف استاتین و شروع زوال عقل نشان دهند، نه یک رابطه علت و معلولی. همچنین باید توجه داشت که تمام شرکت‌کنندگان در این مطالعه خاص، مبتلا به دیابت نوع ۲ بودند؛ بدین معنا که نتایج لزوماً برای افرادی که به دلایل دیگر استاتین مصرف می‌کنند، صدق نمی‌کند.
