به گزارش پایگاه خبری فرهنگ آفرینان به نقل از خبرگزاری مهر، سرهنگ مرتضی نثاری، معاون مبارزه با جرایم جنایی پلیس آگاهی تهران بزرگ، از شناسایی هویت جسد مردی حدوداً ۴۰ ساله خبر داد که به‌دلیل تغییرات شدید پس از مرگ، امکان شناسایی وی از طریق مشخصات ظاهری وجود نداشت و کارشناسان با استفاده از روش‌های تخصصی، موفق به احیای اثر انگشت و تعیین هویت او شدند.
سرهنگ نثاری با تشریح جزئیات این پرونده اظهار کرد: بررسی اجساد مجهول‌الهویه و شناسایی هویت متوفیان از مأموریت‌های تخصصی مرکز تشخیص هویت پلیس آگاهی فاتب است. در همین راستا، روزانه چندین جسد مجهول‌الهویه در محل کشف یا در پزشکی قانونی، توسط اکیپ‌های بررسی صحنه جرم این مرکز مورد بررسی تخصصی و انگشت‌نگاری قرار می‌گیرند.
وی افزود: در برخی پرونده‌ها، عواملی مانند شرایط محل کشف جسد، گذشت زمان طولانی از فوت و تغییرات شدید پس از مرگ، وضعیت ظاهری اجساد را تحت تأثیر قرار می‌دهد؛ به‌گونه‌ای که شناسایی هویت از طریق مشخصات ظاهری با محدودیت جدی مواجه می‌شود و انگشت‌نگاری نیز به اقدامات فنی و تخصصی نیاز پیدا می‌کند.
معاون مبارزه با جرایم جنایی پلیس آگاهی تهران بزرگ ادامه داد: سوم شهریورماه ۱۴۰۵، جسد مردی مجهول‌الهویه با سن تقریبی ۴۰ سال در پزشکی قانونی، توسط اکیپ بررسی صحنه جرم مرکز تشخیص هویت پلیس آگاهی تهران بزرگ مورد بررسی و انگشت‌نگاری قرار گرفت. وی تصریح کرد: به‌دلیل گذشت مدت‌زمان قابل‌توجه از فوت و تغییرات شدید در وضعیت ظاهری جسد، شناسایی فرد از طریق ویژگی‌های ظاهری امکان‌پذیر نبود؛ ازاین‌رو، بازیابی اثر انگشت در اولویت اقدامات کارشناسی قرار گرفت.
احیای خطوط اثر انگشت با روش‌های فنی سرهنگ نثاری خاطرنشان کرد: کارشناسان مرکز تشخیص هویت با به‌کارگیری روش‌های فنی و تخصصی موفق شدند خطوط اصلی اثر انگشت را احیا کنند. پس از انجام انگشت‌نگاری، برگ اثر انگشت جسد برای بررسی و تطبیق به آزمایشگاه تطبیق این مرکز ارسال شد. این مقام انتظامی افزود: کارشناسان با بهره‌گیری از سامانه‌های اطلاعاتی و انجام بررسی‌ها و تطبیقات تخصصی، هویت متوفی را شناسایی کردند. همچنین با همکاری کارآگاهان اداره دهم معاونت مبارزه با جرایم جنایی پلیس آگاهی تهران بزرگ، خانواده وی نیز شناسایی شدند.
نقش تشخیص هویت در شناسایی متوفیان سرهنگ مرتضی نثاری در پایان تأکید کرد: این پرونده اهمیت اقدامات تخصصی تشخیص هویت و نقش تعیین‌کننده انگشت‌نگاری در شناسایی اجساد مجهول‌الهویه را نشان می‌دهد؛ به‌ویژه در مواردی که تغییرات شدید پس از مرگ، امکان شناسایی افراد از طریق مشخصات ظاهری را محدود یا غیرممکن می‌کند.
