به گزارش خبرنگاراجتماعی فرهنگ آفرینان ، در چنین شرایطی، بیش از هر زمان دیگری نیازمند انسجام درونی و وحدت صدا هستیم. جامعه جهانی دقیقاً مینگرد که ایران در برابر فشارهای تازه چه واکنشی نشان میدهد. اگر از درون کشور پیامهای متناقض و پراکنده ارسال شود، نتیجهاش سردرگمی، بیاعتمادی و تضعیف موقعیت ملی خواهد بود. اما اگر اختلافنظرها در قالب گفتوگوی محترمانه و نقد سازنده بیان شوند، همان اختلافها میتوانند به منبعی برای تقویت تصمیمات و افزایش مشروعیت ملی تبدیل شوند. تجربه نشان داده است که در بزنگاههای تاریخی، صدای واحد و انسجام داخلی بزرگترین سرمایه کشور است. وحدتی که به معنای حذف تنوع دیدگاهها نیست، بلکه به معنای تبدیل این تنوع به انرژی مثبت برای حرکت جمعی است. نقد، حق مسلم هر شهروند است، اما نقد زمانی ارزشمند است که به جای تخریب، به بهبود کمک کند.
















