به گزارش پایگاه خبری فرهنگ آفرینان به نقل از شرکت توسعه منابع آب و نیروی ایران، داود کامگار، مدیرعامل این شرکت، در بیستمین کنفرانس بین‌المللی مدیریت پروژه، به تأثیر تحریم‌ها، جنگ، محدودیت‌های تأمین تجهیزات و نوسانات اقتصادی بر اجرای پروژه‌های زیرساختی اشاره کرد و گفت: شرایط فعلی، فرضیات سنتی مدیریت پروژه را با چالش مواجه کرده و تصمیم‌گیری در محیط عدم‌قطعیت را به یکی از الزامات مدیریت طرح‌ها تبدیل کرده است.
وی با تأکید بر لزوم تغییر در شیوه تعریف و اجرای پروژه‌ها، اظهار داشت: در شرایط محدودیت منابع، اهداف بزرگ و بلندمدت باید به بخش‌های کوچک‌تر و اولویت‌دار تقسیم شوند تا هر بخش پس از تکمیل، قابلیت بهره‌برداری مستقل و ایجاد ارزش را داشته باشد. کامگار همچنین مهندسی ارزش را فراتر از یک ابزار فنی و از الزامات مدیریتی در شرایط بحرانی دانست و بر ضرورت استفاده حداکثری از سرمایه‌گذاری‌های انجام‌شده و منابع موجود تأکید کرد.
مدیرعامل شرکت توسعه منابع آب و نیروی ایران با اشاره به محدودیت منابع مالی در اجرای طرح‌های عمرانی، گفت: تعریف پروژه‌ها با افق‌های بلندمدت و حجم گسترده عملیات اجرایی می‌تواند به نیمه‌تمام‌ماندن طرح‌ها منجر شود؛ به‌گونه‌ای که حتی تأمین نیازهای کوتاه‌مدت و میان‌مدت نیز با مشکل مواجه شود. به گفته وی، کوتاه‌تر کردن افق طراحی پروژه‌ها و اجرای مرحله‌ای آنها می‌تواند امکان تخصیص منابع به نیازهای فوری‌تر را فراهم کند و تکمیل بخش‌های ضروری طرح‌ها را در اولویت قرار دهد.
وی همچنین بر ضرورت بازنگری در مشخصات فنی پروژه‌ها با حفظ اصول فنی و کیفیت اجرا تأکید کرد و گفت: در شرایط خاص، باید از تحمیل الزامات غیرضروری به پروژه‌ها پرهیز کرد و تکمیل بخش‌های کمتر ضروری را به زمان مناسب موکول کرد.
مدیرعامل شرکت توسعه منابع آب و نیروی ایران در ادامه به نقش مدیریت ریسک در اجرای پروژه‌های زیرساختی اشاره کرد و اظهار داشت: ریسک پروژه‌ها تنها به تأخیر پیمانکاران یا افزایش قیمت مصالح محدود نیست، بلکه عواملی مانند جنگ، تحریم، تأمین مالی، اختلال در زنجیره تأمین، دسترسی به تجهیزات، تغییرات فناوری و تحولات ژئوپلیتیکی نیز باید در تصمیم‌گیری‌ها لحاظ شوند.
کامگار با تأکید بر لزوم افزایش انعطاف‌پذیری در مدیریت پروژه‌ها افزود: سازوکارهای تصمیم‌گیری باید به‌گونه‌ای اصلاح شوند که امکان تصمیم‌گیری به‌موقع و پذیرش ریسک‌های محاسبه‌شده فراهم شود و مدیران پروژه در مواجهه با شرایط پیش‌بینی‌نشده از حمایت لازم برخوردار باشند. وی همچنین بر ضرورت پرهیز از بزرگ‌نمایی ابعاد پروژه‌ها تأکید کرد و گفت: در شرایط جنگی و محدودیت منابع، معیار اجرای طرح‌ها باید تأمین نیازهای واقعی باشد، نه رقابت برای ساخت پروژه‌های بزرگ‌تر یا دستیابی به رکوردهای اجرایی.
کامگار یکی دیگر از راهکارهای بهبود اجرای پروژه‌های عمرانی را تسهیل جابه‌جایی تجهیزات، امکانات و منابع مالی میان طرح‌ها و دستگاه‌های اجرایی عنوان کرد و گفت: مقررات موجود در این زمینه نیازمند بازنگری است تا استفاده از ظرفیت‌های موجود با سرعت و انعطاف بیشتری انجام شود. وی همچنین توجه به نیروی انسانی و حمایت از مدیران پروژه‌ها را از عوامل مؤثر بر تداوم اجرای طرح‌ها دانست و بر ضرورت تقویت انگیزه کارکنان در شرایط دشوار تأکید کرد.
مدیرعامل شرکت توسعه منابع آب و نیروی ایران در جمع‌بندی دیدگاه‌های خود، بازنگری در اهداف و اولویت‌های پروژه‌ها، کوتاه‌تر کردن افق برنامه‌ریزی، استفاده مؤثر از مهندسی ارزش و مدیریت ریسک، تقسیم طرح‌های بزرگ به مراحل قابل بهره‌برداری و تبدیل دارایی‌های غیرمولد به منابع قابل استفاده برای توسعه را از الزامات مدیریت پروژه‌های زیرساختی در شرایط کنونی برشمرد.
