✍️ امیرحسین صدیقیان – پایگاه خبری فرهنگ آفرینان
کاشان شهر تاریخ و فرهنگ و هنر ،شهر محرم و عاشورا هم هست. شهر محتشم کاشانی که بدون تردید سراینده زیباترین ترکیب بند عاشوراست.
باز این چه شورش است که در خلق عالم است باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است
باز این چه رستخیز عظیم است کز زمین بی نفخ صور خاسته تا عرش اعظم است
این صبح تیره باز دمید از کجا کزو کار جهان و خلق جهان جمله در هم است
گویا طلوع می‌کند از مغرب آفتاب کآشوب در تمامی ذرات عالم است
گر خوانمش قیامت دنیا بعید نیست این رستخیز عام که نامش محرم است
در بارگاه قدس که جای ملال نیست سرهای قدسیان همه بر زانوی غم است
جن و ملک بر آدمیان نوحه می‌کنند گویا عزای اشرف اولاد آدم است
حالا در خیابان محتشم به سوی میدان کمال الملک به راه می افتم. نقاش بزرگ ایرانی.
یکی از ویژگی های ارزشمند شهر کاشان نامگذاری بسیاری از میادین و خیابان ها به نام مشاهیر همین خطه است.جمعیت عظیمی در میدان جمع شده و دورتادور شهر موکب های عزاداری برپا و از مردم پذیرایی می کنند.
املت داغ و خوشمزه و نان لواش سهم من برای خوردن نذری ست و پس از آن شیری ترکیب شده با گلاب کاشان که بسیار گوارا ست.
درست از یکسوی میدان خیابان عارف بزرگ کاشانی بابا افضل است که بازار زیبای کاشان و تیمچه امین الدوله در آن واقع شده است.
اینجا دسته ها و هیئت های عزاداری تجمع کرده اند. مه پاش ها هم از بالا مردم را خنک می کنند. در محرم تقریبا همه کاشانی ها بیرون از خانه اند و هریک به سهمی در عزاداری ها نقش دارند.
مداح ها مرثیه می خوانند و مردم سینه و زنجیر زنان یاد عاشورای حسینی را گرامی می دارند.
موکب ها هم با نان سنتی، انواع شربت ها، نان و پنیر، حلیم و آش، سیب زمینی و تخم مرغ و…از مردم استقبال می کنند.
چهره زیبای کودکان با پیشانی بندهای سلام بر حسین به زیبایی و معنویت مراسم افزوده است.
ماشین های بزرگ حمل مواد غذایی به کودکان و نوجوانان شیر و کیک هدیه می هند.
پرچم‌ها و کتل ها و بنرهای مختلف که شعارهای زیبا بر آن نقش بسته است چهره شهر را جذاب و رویایی کرده است.
می ایستم و دقایقی سینه زده و پس از آن به ضلع دیگر میدان می روم. خیابان فاضل نراقی یکی دیگر از چهره های درخشان و عارف بزرگ کاشانی.
سرتاسر خیابان، منبع آب برای سیراب شدن زائران پیش بینی شده است. مسجد بزرگ محمدیه رو به روی من قرار دارد. مسجدی پیشرو در برگزاری مناسبت های مذهبی و دینی.
جوانان کاشانی میزبانان خوبی برای عزاداران به شمار می روند.
انتهای خیابان میدان قاضی اسدالله است. شخصیت دیگری که برای مردم این خطه بسیار قابل احترام است. اینجا هم موکب ها برپاست و چند هیئت مشغول نوحه خوانی.
کوچه ای تنگ و تاریخی با خانه های کاهگلی و آذین شده برای محرم توجهم را حلب می کند.
کوچه های قدیمی و با خانه های تاریخی روبرو من قراردارد. زیبایی و معنویت و اصالت خاصی در این کوچه های پی درپی حاکم است. حالا رسیده ام به خانه تاریخی طباطبایی ها؛ امامزاده سلطان امیر احمد؛ خانه بروجردی ها و….
گویا خواب می بینم. کتیبه های عاشورا چشمانم را نوازش می دهد. فقط زیبایی ست که می بینم و مهر به اهل بیت و ائمه اطهار…
فضای عجیبی ست. غرق در فضایل این مردم و گرامی داشت محرم و عاشورا می شوم.
یاد مراسم نخل گردانی مردم در شب عاشورا می افتم که دیشب شاهد آن بودم. جمعیت عظیم دهها هزار نفری که سینه می زدند و یکی از آیین های بومی خود را به نمایش می گذاشتند.
این شور و فرهنگ دیرینه قطعا ریشه در خوبی ها دارد.
خیابان زیبا و تاریخی علوی به من خیر مقدم می گوید. شربتی خنک می نوشم و باز کوچه دیگری را در می نوردم. هر نقطه از این شهر نشانی از محرم همراه خود دارد. سرفره کاشان با آن منظره زیبا و مسجد جاودانه اش دل هر آدمی را شیفته خود می کند.
سلام بر حسین”ع” و یاران با وفایش باد که پس از گذشت ۱۴۰۰سال و اندی هنوز این همه عاشق و شیدا و واله دارد.
هرسوی این شهر که می روی انبوه عاشقانی را می بینی که خالصانه پا در رکاب حسینیان تو را به دنیای اخلاص رهنمون می سازد.
چیزی که در این شهر تو را به یک حس خوب می خواند مساجد و مدارس زیبا و بزرگی است که توسط خیرین شهر ساخته شده است و این همان بهره گیری از درس اوصیا و اولیا الهی ست.
این دلدادگی و پیوستگی و همبستگی مردم با یکدیگر در زنده نگاهداشتن محرم حسینی یکی دیگر از درس های بندگی و ذوب شدن در ولایت است.
ناهار را میهمان ضیافت با شکوه مسجد و مدرسه آقا بزرگ کاشان هستم. مسجدی تاریخی و شگفت آور و پر از خاطره که همچنان از زائران اباعبدالله با صلابت و استوار پذیرایی می کند.
کاشان همسایه با کویر مرنجاب و آبشار نیاسر تاریخ عشق را هر ساله تکرار می کند.
آران و بیدگل و نوش آباد و نیاسر و مشهد اردهال و مرق و…همه روایت گر عاشورای حسینی شده اند. شهرها و روستاهایی که هریک به تنهایی کتاب بزرگ تاریخ هستند.
عاشورا که می آید قلب و روح به سمت کربلا به پرواز در می آید.
“این حسین کیست که عالم همه دیوانه اوست”
