به گزارش پایگاه خبری فرهنگ آفرینان به نقل از مدیسن نت، پژوهشگران اعلام کردند کودکانی که در نواحی با بالاترین سطح لیتیوم در آب زندگی می‌کنند، ۷۱ درصد بیشتر در معرض ابتلا به سندرم ولف-پارکینسون-وایت (WPW) قرار دارند، که یک نقص قلبی است و می‌تواند منجر به ضربان قلب بسیار سریع و خطرناک شود. WPW زمانی رخ می‌دهد که کودکان با یک رشته اضافی از عضله قلب به دنیا می‌آیند که باعث ایجاد اتصال الکتریکی غیرطبیعی در قلب می‌شود.
پژوهشگران اظهار داشتند که اکثر افراد مبتلا به این سندرم سابقه خانوادگی ندارند، که این امر نشان‌دهنده این است که قرار گرفتن در معرض عوامل محیطی مانند لیتیوم در طول رشد جنینی می‌تواند در این زمینه تأثیرگذار باشد. دکتر «گرگوری مارکوس»، محقق ارشد و استاد ممتاز فیبریلاسیون دهلیزی در دانشگاه کالیفرنیا، در یک بیانیه خبری گفت: «ما دهه‌هاست که از این مسیرها آگاه هستیم و می‌دانیم چگونه آنها را درمان کنیم، اما نمی‌دانیم چرا افراد به آنها مبتلا می‌شوند.»
مارکوس افزود: «این یک گام هیجان‌انگیز است زیرا به یک عامل محیطی بالقوه اشاره می‌کند که ممکن است قابل اصلاح باشد، اما برای تعیین اینکه آیا لیتیوم واقعاً در ایجاد آنها نقش دارد یا خیر، به تحقیقات بیشتری نیاز داریم.» پژوهشگران همچنین بیان کردند که WPW با افزایش اندک خطر مرگ ناگهانی ناشی از ایست قلبی همراه است. این بیماری با استفاده از روش ابلیشن درمان می‌شود، که از برق برای از بین بردن بافت قلبی که باعث ایجاد اتصالات غیرطبیعی می‌شود، استفاده می‌کند.
پژوهشگران خاطرنشان کردند که تحقیقات قبلی دوزهای دارویی لیتیوم مصرف شده در دوران بارداری را با افزایش خطر نقص‌های مادرزادی قلب مرتبط دانسته است. این موضوع تیم تحقیقاتی را بر این امر متمرکز کرد که آیا لیتیوم موجود در آب آشامیدنی ممکن است همان اثر را داشته باشد یا خیر. لیتیوم یک عنصر طبیعی در آب‌های زیرزمینی است. پژوهشگران تأکید کردند که این مطالعه نمی‌تواند ثابت کند که لیتیوم مستقیماً باعث WPW می‌شود، بلکه فقط یک ارتباط بالقوه را اثبات کرده است. سایر عوامل محیطی یا ژنتیکی ممکن است به توضیح این ارتباط کمک کنند.
مارکوس گفت: «گام بعدی این است که مشخص کنیم آیا خود لیتیوم در ایجاد این مسیرها نقش دارد یا خیر و اگر چنین است، میزان قرار گرفتن در معرض آن چقدر مهم است و چه زمانی در طول رشد بیشترین اهمیت را دارد. این امر مستلزم مطالعاتی است که بتوانند میزان مواجهه را با دقت بسیار بیشتری اندازه‌گیری کنند.»
