
برخی اصلاحطلبان در روزهای گذشته صحبت از عدمحضور در انتخابات مجلس شورای اسلامی بهبهانه ردصلاحیتها میکنند. برای تشخیص صدق گفتار اصلاحطلبان، در این گزارش نگاهی به ادوار گذشته مجلس انداختیم.
مصطفی تاجزاده فعال سیاسی اصلاحطلب و محکوم امنیتی بهتازگی گفته “در انتخابات امسال نامزدها و برنامههای خود را از قبل معرفی کنیم. اگر صلاحیت نامزدهایمان را رد کردند اعلام کنیم رأی نمیدهیم و مسئولیت آن را متوجه رهبر و شورای نگهبان میدانیم”.
سعید حجاریان تئوریسین اصلاحطلب نیز در مصاحبهای از مشارکت مشروط سخن بهمیان آورده بود: “چند رویکرد پیشِروی اصلاحطلبان ترسیم شده است اما در کوتاهمدت شاید عقلانیترین راهبرد خود را بتوان در مشارکت مشروط جست”.
نگاهی به ادوار گذشته نشان میدهد؛ اصلاحطلبان هربار که شانسی برای پیروزی در انتخابات مجلس نداشتند، بهبهانه ردصلاحیتها ابتدا صحبت از تحریم انتخابات و مظلومنمایی کرده اما در نهایت با فهرستی پُر و پِیمان راهی کارزار رقابتهای پارلمانی شده و در نهایت نیز عرصه را به رقیب واگذار کردهاند.
** مجلس چهارم؛ شکست حامیان “خالدبن ولید”!
اولینبار که زمزمههای تحریم انتخابات بهبهانه ردصلاحیت در اردوگاه جناح چپ به گوش رسید، مجلس چهارم بود. مجمع روحانیون که اصلاحطلبان را رهبری میکرد به این بهانه ابتدا از شرکت در انتخابات سر باز زد اما دلیل اصلی عدم حضور آنها در انتخابات، فضایی بود که نشان از شکست کامل داشت.
یکی از علل شکست جناح چپ در آن زمان، ماجرای درخواست آنها برای کمک به صدام در جنگ اول خلیج فارس بود. بعد از حمله صدام به کویت، ائتلافی متشکل از نیروهای آمریکا و کشورهای عربی برای عقب راندن عراق از کویت تشکیل شد. آن زمان زمزمههایی در مجلس شورای اسلامی به گوش میرسید و برخی وابستگان به جناح چپ و مجمع روحانیون خواستار ورود ایران به جنگ اما نه بهنفع کویت، بلکه بهنفع صدام شدند.
تعبیری که از زبان نمایندگان اصلاحطلب در وصف صدام حسین بهکار میرفت، تشبیه او به خالدبن ولید یکی از سرداران اسلام در دوران پیامبر(ص) بود. علیاکبر محتشمیپور از هواداران همراهی با عراق در جنگ خلیج فارس در نطق پیش از دستور خود چنین گفته بود “مسلمانان جهان با پذیرش رهبری اسلامی ایران توقع دارند پرچمداری جهاد و مبارزه با آمریکا در دست ایران و انقلاب ایران باشد. حوادث و بحران اخیر یادآور رویارویی و صفآرایی خالدبن ولید در برابر ابرقدرتهای صدر اسلام است. او که عمری در صف کفر، شمشیر بهروی پیامبر(ص) و مسلمانان کشید، ولی در نهایت فاتح بزرگی برای مسلمانان گشت. امروز دنیای کفر در مقابل ملت مسلمان عراق و فلسطین بهعنوان خاکریز اول قرار گرفته است و بهیقین خاکریز بعدی، انقلاب و ملت مسلمان ایران است، ما از چه میترسیم؟ بگذار با عزت و شرف زندگی کنیم و بمیریم. زندگی زیر سایه سرنیزههای آمریکا برای ما ذلت است و اسارت است و ننگ است!”.
با تدبیر مقام معظم رهبری، شورای عالی امنیت ملی در حضور ایشان تشکیل جلسه داد و بیطرفی ایران را در این جنگ اعلام کرد. اظهارات هواداران صدام حسین، موجب شد تا موجی از نارضایتی و خشم از آنان بین مردم و بهویژه خانوادههای شهدا و اسیران و آزادگان شکل بگیرد چرا که تنها سه سال از پایان جنگ تحمیلی عراق علیه ایران میگذشت.
جناح چپ که خود را بازنده انتخابات میدید از آن زمان تا همین روزها، ردصلاحیتها را عامل شکست خود در انتخابات مجلس چهارم میداند، در حالیکه بهجز عاتقه صدیقی و صادق خلخالی شخص شناختهشده دیگری بین ردصلاحیتشدگان نیست. نگاهی هم به فهرست انتخاباتی آنها نشان میدهد لیست پُر و پیمانی برای مجلس بستند: مهدی کروبی، سیدمحمد خوئینیها، محمدرضا توسلی، سید علیاکبر محتشمیپور، سید عبدالواحد موسوی لاری، عیسی ولایی، محمد صدوقی، فخرالدین حجازی، سیدمحمود دعایی، مرتضی الویری، سعید تسلیمی، حسین مظفرینژاد، سیدمحمد صدر، علیاکبر ابوترابی، سعید حجاریان، محمدحسن رحیمیان، عباس دوزدوزانی، مرتضی کتیرایی، ابوالقاسم سرحدیزاده، محمد سلامتی، نجفقلی حبیبی، شمسالدین وهابی، محسن رهامی، محمد اصغری، گوهرالشریعه دستغیب، فاطمه کروبی، مرضیه حدیدهچی (دباغ)، سهیلا جلودارزاده، محسن یحیوی و علیرضا محجوب.













