به گزارش پایگاه خبری فرهنگ آفرینان به نقل از مدیکال نیوز تودی، مراقبت‌های اولیه معمولاً شامل درمان شناختی رفتاری برای بی‌خوابی (CBT-I) می‌باشد. این روش، نوعی درمان ساختاریافته است که به‌طور خاص برای بی‌خوابی طراحی شده و به جای ارائه اطلاعات ساده درباره خواب، به افکار و رفتارهایی می‌پردازد که ممکن است در مشکلات مداوم به خواب رفتن یا در خواب ماندن نقش داشته باشند، بدون اینکه عوارض جانبی مرتبط با قرص‌های خواب را به همراه داشته باشد.
اخیراً، یک مطالعه جدید نشان داده است که CBT-I ممکن است فراتر از بهبود خواب عمل کند. در بزرگسالان مسن‌تر مبتلا به بی‌خوابی، این درمان با کاهش سرعت پیری بیولوژیکی همراه بوده است. این کارآزمایی شامل تقریباً ۱۰۰ بزرگسال ۶۰ ساله یا بالاتر بود که به یکی از دو گروه درمانی اختصاص یافتند: CBT-I یا گروه کنترل که آموزش خواب دریافت کردند. محققان بیان کردند که افرادی که CBT-I را دریافت کردند، تقریباً ۳ برابر بیشتر از افرادی که آموزش خواب داشتند، بهبودی در بی‌خوابی خود را تجربه کردند.
این مطالعه همچنین بررسی کرد که آیا درمان بی‌خوابی با تغییرات در پیری بیولوژیکی مرتبط است یا خیر. سن تقویمی به تعداد سال‌های زندگی یک فرد اشاره دارد، در حالی که پیری بیولوژیکی به تغییراتی که در سلول‌ها و بافت‌ها در طول زمان رخ می‌دهد اشاره می‌کند. محققان می‌توانند جنبه‌هایی از این فرآیند را با استفاده از ساعت‌های اپی‌ژنتیک تخمین بزنند. برای این مطالعه، محققان نمونه‌های خون جمع‌آوری‌شده قبل از شروع درمان ۸ هفته‌ای و در ویزیت‌های پیگیری در طول ۲ سال بعدی را تجزیه و تحلیل کردند و از سه معیار پیری بیولوژیکی شامل DunedinPACE، GrimAge و PC-PhenoAge استفاده کردند.
محققان دریافتند که CBT-I با کاهش قابل توجه سرعت پیری بیولوژیکی مرتبط است. با این حال، یافته‌ها نشان نمی‌دهد که CBT-I می‌تواند پیری را معکوس کند یا کسی را از نظر بیولوژیکی جوان‌تر کند. «جودیت کارول»، نویسنده اصلی و دانشیار روانپزشکی در دانشگاه کالیفرنیا، توضیح داد: «من فکر می‌کنم مهم‌ترین پیام این است که گزینه‌های درمانی برای افرادی که از بی‌خوابی رنج می‌برند وجود دارد و درمان بی‌خوابی اهمیت دارد، نه فقط برای کمک به خواب بهتر، بلکه برای حفاظت از سلامت.»
خواب ضعیف یا ناکافی ممکن است بر چندین فرآیند مرتبط با سلامت، از جمله تنظیم استرس، متابولیسم، التهاب و عملکرد قلبی عروقی تأثیر بگذارد. با گذشت زمان، اختلال در این سیستم‌ها می‌تواند به طور بالقوه در بیماری‌های مرتبط با سن نقش ایفا کند. بنابراین، محققان پیشنهاد می‌کنند که بهبود خواب می‌تواند یکی از راه‌های تأثیرگذاری بر برخی از فرآیندهای بیولوژیکی مرتبط با پیری باشد. با این حال، مکانیسم‌های بیولوژیکی پشت این ارتباط هنوز نامشخص است.
