
کبری علیزاده
یادش بخیر
محرم سال قبل
هر وقت دلمان از عالم و آدم میگرفت، میرفتیم روضۀ امام حسین (ع)، امن بود حتی از خانه هم امنتر.
با یاد مصائب او، برای غصههای خودمان اشک میریختیم و سبک میشدیم
امسال چه کنیم؟
آقا جان! امسال تو مهمان خانۀ دلهایمان باش، تا در تنهایی خود باز هم در کمال بیمعرفتی و البته یواشکی، با یاد مصائب تو برای مشکلات خودمان گریه کنیم.
آقا جان!
دلم برای دردِدل کردنهای با تو تنگ شده
هر چند کمرنگ بود اما
دلم برای همان هم تنگ شده.














